Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/861 K.2025/7305

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... açısından kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... açısından kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile CMK' nun 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan,

5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin kesinlikten reddine, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların asli kusurlu olduğuna, ölenin alkollü olmasının kazaya etkisinin olmadığına, sanık ...'ın hızının yüksek olduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 16.08.2017 günü saat 03:05 sıralarında Aydın Denizli karayolunda ölen ...'ın sevk ve idaresindeki plakasız mobiletle Aydın istikametinden Nazilli istikametine seyir halindeyken dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek aynı yönde ilerleyen sanık ...'in sevk ve idaresindeki 35 ...

1205 plaka sayılı otomobilin sol aynasına çarpması sonucu mobiletin devrilmesi sonucu yola savrulduğu, bu sırada aynı istikamete doğru seyir halinde olan sanık ... sevk ve idaresindeki 09 ...

103 plaka sayılı otomobil ile kaza mahallinden geçtiği sırada yerde yatmakta olan ölen ...'ın üzerinden geçmesi sonucu ölümlü trafik kazasının meydana geldiği olayda, Mahkemece hükme esas alınan İTÜ Karayolları Trafik Kürsüsünden alınan 15.02.2019 tarihli raporuna göre, sanık ...'in kusursuz olduğu, sanık ...'in tali kusurlu olduğu kabul edilmiş ve sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... açısından kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş, sanık ... açısından kurulan hükme ilişkin olarak; sanığın gerek soruşturma gerekse yargılama aşamalarında istikrar addeden ifade ve savunmalarında "otobandan çıktıktan yaklaşık 500-600 metre sonra yolun sağ şeridinden ilerlerken benim farlarımın aydınlattığı kadarıyla yolun orta şeridinde seyir halinde olan bir motosikleti farkettim, motosiklete korna bastım, bu esnada motosikleti süren şahsın kaskı yoktu, aydınlatıcı yoktu, farları yanmıyordu, korna bastıktan sonra ben iyice yolun sağ tarafına doğru yanaştım,

bu esnada motorlu şahıs motosikleti ile aracımın sol aynasına çarptı" şeklindeki anlatımlarının aksine dosyada delil bulunmadığı, dosyadaki savunma ve tutanaklarla uyumlu olduğu anlaşılan Adli Tıp Kurumundan alınan kusur raporuna göre; kazanın meydana geldiği yolun bölünmüş, iki şeritli, vaktin gece olduğu ve yolda aydınlatmanın olmadığı, sanık ...'in, ölenin iki şeridi ayıran orta şerit çizgisi üzerinde zikzaklar yaparak seyrettiğini fark etmesi üzerine korna ile uyardığı,

akabinde ölenin sağından geçmeye çalıştığı sırada ölenin de sağa doğru yönelerek aracın sol ön yan kısmına çarptığı, ölen mobilet sürücüsünün kanından yapılan analize göre 2.31 promil alkollü olduğu, sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında kontrolsüzce şeridine doğru yönelen ölen sürücünün sevk ve idaresindeki mobilete karşı alabileceği bir önlem bulunmadığı, bu haliyle bir kişinin ölümü ile sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde sanık ...'in atfı kabil kusurunun bulunmadığının rapor edildiği, bu raporun dosya kapsamı ile uyum gösterdiği anlaşıldığından;

karara esas alınmak suretiyle sanık ...'in beraatine dair hüküm kurulması gerektiği gerekçeleriyle sanığın kusursuz olduğu kabul edilmiş ve sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

1.Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2019 tarihli kararı ile taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. ve CMK'nın 223/2-c. maddeleri uyarınca beraat hükmünün istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizinin mümkün olmaması ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suç açısından sanığın kusurunun bulunmaması gerekçeleri ile verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı,

beraat kararının mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,