Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/8629 E. , 2026/3560 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2408 E., 2022/1600 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adli
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/8629 E. , 2026/3560 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2408 E., 2022/1600 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar müdafii ve katılan vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan ayrı ayrı 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların asli ve tam kusurlu olduklarına, olası kast ve bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle cezalandırılmaları gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanıkların sahibi olduğu şirkete ait açık kasa kamyonet ile yerleşim yeri dışında, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, hız limitinin 110 km/s olduğu yolda, gündüz vakti, yağmurlu havada ve yol yüzeyi su birikintili vaziyette seyir halinde olan ölenin, direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında bulunan beton bariyerlere çarparak sola yatması, daha sonra tekrar bariyerlere çarparak savrulması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi ile neticelenen olayda; kazaya karışan aracın ön kemerlerinin kilitlerinin olmadığı, ön sol tekerlek yataklama rulmanında çok fazla boşluk olduğu, camların görüşünün sınırlı olduğu, kısa huzmeli farın ayarının hatalı olduğunun tespit edildiği, ayrıca ölenin SRC belgesinin bulunmadığının sabit olduğu, bu şekilde aracı ölenin kullanmasına sebebiyet veren sanıkların kazanın oluşumunda kusurlu oldukları kanaatine varılarak sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; iş kazası niteliğinde bulunan olaydan dolayı sanıkların hukuki sorumluluğu bulunduğu, ancak belirtilen hususların cezai yönden sanıklara kusur izafe edilmesinin gerekçesi olamayacağı kanaatine varılarak sanıkların yüklenen suç açısından kusurlarının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.