Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8648 K.2025/494

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 70.000,00 TL maddi, 80.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 5997,29 TL maddi tazminatın.

157,29 TL'lik kısmının gözaltı tarihinden, 5840 TL'lik kısmının ise serbest meslek makbuzu tarihi olan 01.10.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ve 250 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ceza soruşturması evresinde takip edilen işler için belirlenen 660 TL maktu vekalet ücretinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihi olan 24.10.2018 tarihinden itibaren,

155.14 TL maddi ve 300 TL manevi tazminatın ise gözaltı tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... hazinesinden alınarak davacıya verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı vekilinin ise temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna, maddi ve manevi tazminat miktarı hesaplamasına adli kontrol altında geçen sürelerin de dahil edilmesi gerektiğine, kovuşturma aşamasında kendini özel vekille temsil ettiren davacının serbest meslek makbuzu ile ödemiş olduğu avukatlık ücretinin tazminat hesabında dikkate alınmadığına ve hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, davanın reddine karar verilmesine, faize ve vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğuna, davacının temyiz talebinin reddine, hükmedilen tazminat miktarlarının fahiş olduğuna ve sebepsiz zenginleşmeye yol açtığına, kısmen reddedilen davada davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/39723 Soruşturma, 2018/37448 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 09.01.2018-12.01.2018 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma neticesinde davacı hakkında 24.10.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 09.11.2018 tarihinde davacı asile tebliğ edildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 25.11.2021 tarihinde tebliği üzerine davalı vekilinin aynı tarihte temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış olup, davalı vekilinin hükmü katılma yolu ile temyiz ettiği kabul edilmekle, tebliğnamedeki temyiz kesinlik sınırı ve hükmedilen tazminat miktarı nedeniyle hükmün davalı bakımından kesin olduğundan bahisle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,