Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8668 K.2025/2055

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle 100.000 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 468,02 TL maddi ve 750,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin maddi ve manevi, davalı vekilinin manevi tazminat bakımından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, davalı vekilinin maddi tazminat bakımından istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz istemi, davanın reddi gerektiğine, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/33 Esas, 2018/389 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 20.10.2017-31.10.2017 tarihleri arasında 11 gün gözaltında yapılan yargılama sonunda sonunda atılı suçtan beraatine karar verildiği, beraat kararının 22.01.2019 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşen kararının davacıya tebliğ edilmediği gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacı vekilinin dava dilekçesinde davacının 21/10/2017 tarihinde gözaltına alındığını ve 31/10/2017 tarihinde serbest bırakıldığını beyan etmiş olması, talep kısmında da faiz başlangıcı olarak gözaltı tarihi olan 21/10/2017 tarihini ifade etmiş olması karşısında 'taleple bağlılık ilkesi' gereğince maddi ve manevi tazminatın hesaplanmasında 21/10/2017-31/10/2017 tarihleri arasındaki 10 günlük gözaltı süresi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı vekilinin maddi ve manevi tazminat bakımından, davalı vekilinin manevi tazminat bakımından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, davalı vekilinin maddi tazminat bakımından istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,