Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8912 K.2025/99

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2022/581 Esas, 2022/1379 Karar sayılı kararının davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090 TL olduğu; davacının bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan 04.08.2018 tarihinde gözaltına alındığı, 05.08.2018 tarihinde tutuklandığı, 05.08.2018-19.10.2018 tarihleri arasında 76 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı,

haksız gözaltı ve tutukluluk nedeni ile 5.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin İlk Derece Mahkemesince kısmen kabulü üzerine kararın davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince hükmün kaldırılarak CMK 144/1-e maddesi gereğince davanın reddine ve 1.320 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesi şeklinde düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, reddedilen toplam 55.000 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Davalı vekilinin 17.06.2022 tarihli temyiz isteminin katılma yolu ile temyiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Davalı vekili, yokluğunda verilen hükme karşı, davacı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine 31.05.2022 tarihinde tebliği üzerine 17.06.2022 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davalı tarafın temyiz isteminin, esasen davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak ... tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu,

bu kapsamda, davacı taraf açısından 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması sebebiyle davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak davalı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmaması nedenleriyle davalı vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,