Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9049 K.2024/815

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 5.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 20.922,06 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın fazla olduğundan 18.453,66 TL'ye indirilerek 15.09.2016 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin manevi tazminat eksik olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; maddi tazminatın hatalı hesaplandığına maddi tazminat faizinin gözaltı tarihinden itibaren verilmesi gerektiğine, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/106 Esas, 2020/120 Karar sayılı ceza dosyasında FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından yargılandığını, 18.07.2016 - 27.10.2017 tarihleri arasında 466 gün gözaltında ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise beraatine karar verildiği, beraat kararın 29.06.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edildiği,

gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının tutuklu kaldığı sürenin başka bir cezasından mahsup edilmediği toplanan deliller ve dosya kapsamından anlaşıldığından, davanın kısmen kabulü ile, içeriği itibariyle dosya kapsamına uygun düşen bilirkişi raporunda belirlenen, ancak maddi hata (hesap hatası) sonucu fazla hesaplanan;

öte yandan davacının gözaltında kaldığı bir günün ise eksik olarak hesaplanan ve mahkememizce düzeltilmek suretiyle belirlenen maddi tazminat ile davacının tutuklulukta geçirdiği süre, sosyal ve ekonomik durumu, tutukluluk ve sonrasında yaşadığı anlaşılan elem ve ızdırap göz önüne alınarak, hak ve nesafet ölçeğinde yazılı oranda manevi tazminatın davalı Hazine'den alınarak davacıya verilmesi gerektiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, davacının Cumhuriyet Savcısı iken 23.07.2016 tarihi itibarı ile meslekten ihraç edildiği, 2016 yılı Temmuz ve Ağustos aylarına ait maaşının yasal kesinti nedeni ile 1/2 oranında ödendiği, Eylül ve Ekim ayı maaşlarının ise önce ödendiği daha sonra geri alındığı,

Kasım ayı maaşının ise ödenmediği bildirilen davacının haksız tutuklama nedeni ile oluşan maddi kaybının, 2016 yılı Ağustos ayı maaşını peşin alması nedeni ile 15.09.2016 tarihine kadarki maaşının ödendiği kabul edilerek 15.09.2016 ile tahliye edildiği 27.10.2017 tarihi arasındaki sürenin ve davacının bu süreye ilişkin olarak gelirini gösteren itibar edilebilecek net bir belge sunamadığından yürürlükteki net asgari ücret rakamları esas alınarak davacının maddi tazminata ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak" 18.453,66TL maddi tazminatın 15.09.2016 tarihinden itibaren " ibaresinin eklenmesi suretiyle bu kısmın düzeltilmesi suretiyle 5271 sayılı

Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Maddi tazminatın, davacının emekli olduğu tarih ile tahliye olduğu tarih arasındaki döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan “12.410,08’’ TL'nin emeklilik tarihi olan 01.02.2017 tarihinden faizi ile verilmesi gerekirken fazla maddi tazminata hükmolunması temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin, maddi tazminatın eksik olduğuna, maddi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,