Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9104 K.2025/4868

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılarak, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; mükerrer yargılama ve infaz nedeniyle 10,00 TL maddi tazminata haksız ceza evine giriş tarihinden, 123,25 TL adli para cezasına kararın kesinleşme tarihinden, 35.000,00 TL manevi tazminata kovuşturma başlangıç tarihinden yasal faizi ile birlikte talep edildiği, ıslah ile maddi tazminatın 85.000,00 TL'ye yükselttiği talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin aynı eylem nedeniyle mükerrer ceza aldığını ve her iki cezanın da infaz ettiğini, temyiz mahkemesinin sirayet nedeniyle bozma kararı nedeniyle yapılan yargılamada kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verildiğini, bu durumun 5271 sayılı Kanun 141/3 maddesi gereğince tazminata hükmedilmesi gerektiğini, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin örnek kararına aykırı karar verildiğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin esasını oluşturan Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/43 Esas - 2008/76 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, davacının 2007 tarihinde işlediği uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 1000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelmesi ile 04.06.2013 tarihinde kesinleşmesi ile 26.09.2013 - 07.07.2015 tarihleri arasında 1 yıl 9 ay 12 gün hükümlü kaldığı,

bilahare aynı konu hakkında davacının İstanbul(kapatılan) 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/672 Esas - 2010/130 Karar sayılı dosyasında da aynı suç nedeniyle yargılama yapılarak 4 yıl 2 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelemesi yapılmaksızın 02.11.2010 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle 24.12.2010 - 02.10.2012 tarihleri arasında 1 yıl 9 ay 9 gün hükümlü kaldığı,

kararın başka sanıklar tarafından temyizi sonrasında davacı sanığa sirayeti ile yeniden yapılan yargılamada yeni esasla Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/431 Esas - 2019/486 Karar sayılı ilamıyla 5271 sayılı Kanun 223/7 madde gereğince açılan davanın reddine karar verildiği, kararının 26.12.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğinin yapılmadığı, hükümlü itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanuna tabi olduğu,

davacı sanık hakkında verilmiş bir beraat ya da kovuşturmaya yer olmadığına dair karar bulunmadığından CMK'nın 141 maddesinde sayılan şartların gerçekleşmemiş olması nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tazminat talebinin esasını oluşturan Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/43 Esas - 2008/76 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, davacının 2007 tarihinde işlediği uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 1000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelmesi ile 04.06.2013 tarihinde kesinleşmesi ile 26.09.2013 - 07.07.2015 tarihleri arasında 1 yıl 9 ay 12 gün hükümlü kaldığı,

bilahare aynı konu hakkında davacının İstanbul(kapatılan) 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/672 Esas - 2010/130 Karar sayılı dosyasında da aynı suç nedeniyle yargılama yapılarak 4 yıl 2 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelemesi yapılmaksızın 02.11.2010 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle 24.12.2010 - 02.10.2012 tarihleri arasında 1 yıl 9 ay 9 gün hükümlü kaldığı,

kararın başka sanıklar tarafından temyizi sonrasında davacı sanığa sirayeti ile yeniden yapılan yargılamada yeni esasla Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/431 Esas - 2019/486 Karar sayılı ilamıyla 5271 sayılı Kanun 223/7 madde gereğince açılan davanın reddine karar verildiği, kararının 26.12.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğinin yapılmadığı, hükümlü itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanuna tabi olduğu,

davacı hakkında aynı eylem nedeniyle mükerrer dava açılmış olması nedeniyle hakkında verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğu ve mahkemece koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilmesine ilişkin 5271 sayılı Kanunun 141 ve devamı maddelerinde belirtilen şartların davacı yönünden gerçekleştiğinin kabulü ile uğranıldığı iddia edilen maddi ve manevi zararla ilgili makul bir tazminata karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi