Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9120 K.2025/52

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/307 E. 2022/280 K. sayılı kararının davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu; davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 10.01.2017- 30.05.2017 tarihleri arasında 140 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı,

haksız gözaltı ve tutukluluk nedeni ile 50.000,00 TL maddi ve 50.000.00 TL manevi tazminat talebinin İlk Derece Mahkemesince kısmen kabulü ile 6.552 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine kararın davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, reddedilen toplam 83.448,00 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Hükmün davacı yönünden kesin olduğu, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 13.04.2022 tarihinde tebliği üzerine davalının 13.04.2022 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu ile temyiz isteminde bulunduğu, katılma yolu ile yapılan temyizin asıl temyizin incelenebilme koşullarına tabi olduğu, davacı vekilinin temyizinin hükmün kesin olması nedeniyle incelenemeyeceğinden, katılma yolu ile davalı tarafından yapılan temyiz de asıl temyize tabi olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. Maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,