Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9206 K.2023/895

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/422 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü ve birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca gereğince neticeten 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/422 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararının sanık ve katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli 2019/ 10779 Esas, 2021/5780 Karar sayılı kararı ile ''sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b ) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü ve birinci fıkrasının (a) bendi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gereğince neticeten 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, verilen karara sanık, katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine dosya yeni esasa kaydedilip,

genel hükümlere göre karar verilmiştir.

4. Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/242 Esas, 2022/605 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b ) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü ve birinci fıkrasının (a) bendi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gereğince neticeten 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.10.2022 tarihli ve 2022/9206 sayılı ''sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yarı oranda yapılması gereken arttırımın 1 kat olarak uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiği'' gerekçesiyle hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi. Sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. B. Katılanın temyiz istemi. Sanık hakkında indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. C. Sanığın temyiz istemi. 1. Hakkında fazla cezaya hükmedildiğine, 2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Yerel Mahkemenin kabulü. 1. Olay günü saat 10.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobille meskun mahalde, iki şeritli, iki yönlü, 7 metre genişliğinde, sarı flaşörlü trafik ışığı ve yaya geçidi levhası bulunan yolda seyir halindeyken yaya geçidine geldiğinde istikametine göre sağından yolun soluna geçmekte olan yaya ...'ya çarptığı, kaza nedeniyle yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez,

6. Derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; mahkemece sanığın asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır. 2. Müşteki ... soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu, uzlaşmak istemediğini beyan etmiş, kovuşturma aşamasında vefat etmesi üzerine davaya mirasçıları dahil edilmiş, mirasçılarının sanıktan şikayetçi olduklarını, uzlaşmak istemedikleri beyan ettikleri, mahkemece katılmalarına karar verildiği görülmüştür.

3. Sanık kollukta yaya gördüğünü, kornaya bastığını, yayanın sağına soluna bakmadan yoluna devam ettiğini, çarpmamak için direksiyonu sol şeride kırdığını, şahsın sağına soluna bakmadan yola çıkması nedeni ile kazanın olduğunu beyan etmiş, duruşmada yayanın koşarak yola indiğini belirtmiştir.

4. Kaza tespit tutanağı ve keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunda: '' ..görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak başka bir trafik işareti ile belirlenmiş yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken araçlarını yavaşlatmamak ve geçitlerden geçen veya geçmek üzere buunan kişilere ilk geçiş hakkını vermemek..’ şeklinde belirlenen kuralı ihlal ettiğinden asli ve tam kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda: ''.. a) Sanık sürücü sevk ve idaresindeki vasıta ile olay mahalline gelmeden evvel, yaya geçidi levhasını dikkate alarak her an yaya geçidini takiben karşı tarafa geçmekte olan bir yayanın bulunabileceğini ön görerek derhal hızını asgari hadde düşürmesi,

yaya geçidi mahallini kontrol ettikten ve mahalde yayanın bulunmadığından emin olduktan sonra seyrini sürdürerek mahalden uzaklaşması gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, seyir yönüne göre sağ taraftan yaya geçidini takiben sol tarafa geçmek üzere kaplamaya giren ve ilk geçiş hakkına sahip olan yayayı geç fark ederek klakson ikazı ile birlikte kendi seyir şeridi içerisinde kalacak şekilde etkin fren tedbiri alarak yayaya çarpmayı önleyeceği yerde, yayanın geçiş yönüne doğru hatalı direksiyon tedbiri alarak seyir yönüne göre sol şeritte yayaya çarpmış olup dikkatsiz,

kontrolsüz ve kurallara aykırı seyri ile olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla asli derecede kusurludur. b) Mağdur yaya; ..., iki yönlü trafiğe açık yoldan yaya geçidini takiben karşı tarafa geçmek üzere kaplamaya intikal etmeden evvel, her ne kadar ilk geçiş hakkına sahip ise de, her iki yönden gelebilecek ... trafiğini gerektiği şekilde kontrol etmesi,

güvenli geçiş ortamı oluştuktan sonra yola girerek ivedilikle geçişini tamamlaması gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş sol taraftan yaklaşan vasıtaya rağmen vasıtanın geçişini beklemeden kaplamaya girerek sürücünün doğrultu değiştirmesine ve kendisine çarpmasına sebebiyet vermiş olmakla tali derecede kusurludur...'' kanaati bildirilmiştir. 6. Adli Tıp Kurumu

1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 05/08/2015 tarihli raporunda: ''.. kişinin ölüm sebebi ve mekanizmasının bilinmediği mahkemece gönderilen belge ve kayıtlar haricinde başkaca bir belge temin edilemediğinden bu hali ile kişinin ölüm sebebi ve mekanizması bilinemediğinin. 08/07/2013 tarihli olay ile 18/04/2014 tarihli ölüm olayı arasında illiyet bağı olup olmadığı değerlendirilmesinin yapılamadığı'' belirtilmiştir.

7. Sanığın adli sicil kaydının, müştekinin mirasçılarını gösterir nüfus kayıt örneğinin dosyada olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür. 1. Sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin 1 inci fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin 2 inci fıkrasının (b) bendi uyarınca belirlenmesi, 2. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki ''Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse;

bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez.'' üçüncü fıkrasındaki ''Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.'' şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında isnat edilen suçun 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci- ikinci fıkrasının (b) bendi kapsamında olduğu,

bu suça ilişkin yaptırımın hapis veya adli para cezası olarak seçenek olarak belirlendiği, mahkemece hapis cezasının seçildiği, sanığın 04.09.1948 doğumlu olup suç tarihi olan 08.07.2013'de 65 yaşını bitirmediği anlaşılmakla, sanık hakkında öngörülen seçimlik yaptırımlardan hapis cezası seçildikten sonra, suç tarihinde 65 yaşını bitirmemiş sanığın hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. A.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden. Sanığın 05.04.2022 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanan Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararına itiraz ettiği, 5271 sayılı Kanunun 252 nci maddesinin üçüncü fıkrasında ''Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251 inci madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir.

Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur.'' şeklindeki düzenleme dikkate alınmadan, itiraz üzerine yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında, 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen indirimin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur. B.

Katılanın temyiz istemi yönünden. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci fıkrasında düzenlenen müessesesinin uygulanmasının hakimin takdirinde olduğu, mahkemece yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ancak yukarıda açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen indirimin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur. C.

Sanığın temyiz istemi. 1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği yönünden: 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin suç ile oluşan zarar giderilmediği gerekçesiyle uygulanmamasına karar verilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Fazla cezaya hükmedildiği yönünden.

Sanığın eyleminin kemik kırığı oluşacak şekilde taksirle yaralama olduğu, bu suça ilişkin yaptırımın 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin 2 nci fıkrasının (b) bendinde düzenlendiği, son cümleye göre ise temel cezanın yarı oranda arttılacağının düzenlendiği gözetilmeden sanık hakkında 1 kat arttırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR