Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9447 K.2024/7697

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 77.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın 26.11.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacıya ait şaraplara 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçu kapsamında 26.11.2019 tarihinde el konulduğu, yapılan bilirkişi incelemesi kapsamında 5607 sayılı Kanuna aykırı bir hususun bulunmadığı kanaatine ulaşıldığı,

bu kanaat üzerine 06.04.2020 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği ve kararın 02.06.2020 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleşmesi üzerine 24.06.2020 tarihli teslim ve tesellüm tutanağı ile el konulan tüm şarapların eksiksiz şekilde teslim edildiği, dosya kapsamında davacı vekilinin şirket adına talep etiği bandrol ücreti, yol, yemek ve sair harcamalar bakımından yasal hiçbir fatura sunamadığı, yine dosyaya sunulan dilekçe kapsamında ürünlerin satışı yönünden başka bir şirkete fatura kesildiğinin ifade edildiği,

bu hususta yapılan araştırma neticesinde el konulan ve sonrasında iade edilen malların başka bir şirkete satıldığının tespit edildiği, bu kapsamda söz konusu mallar yönünden davacı şirketin maliklik durumunun mevcut olmadığı ve malik olmayan bir kişinin sahip olmadığı bir mal yönünden maddi nitelikte bir talepte bulunma hakkının olmadığı, bir an için bu hakkın var olduğu kabul edilse dahi dosya kapsamında sayıca fazla olan şarapların söz konusu olduğu,

bu şarapların bazıları yönünden kapüşonların çevrilip kontrol edilmesinin makul olduğu ve bu işin teknik bir iş olması da dikkate alındığında, el koyma işleminin de usule uygun olup el koyma kapsamında en hızlı şekilde araştırmanın tamamlandığı ve yine karara yönelik taraf sayısının da fazla oluşu da dikkate alındığında tebligat usulünün tamamlanıp, itiraz prosedürünün de tamamlanmasının gerektiği, bu süreçlerin tamamlanması için geçen sürenin de makul olduğu, bu itibarla CMK'nın 141/1-j bendi gereği el koyma işleminde gecikme olmadığı,

yine davacı vekilinin davacı şirketin amblemini içeren mallara el konulmuş olması sebebiyle piyasaya mal satılamadığı şeklindeki taleplerinin muhtemel nitelikte olan zarar kapsamında olup, muhtemel zararların maddi tazminat kapsamında talep edilmesinin mümkün olmadığı, yine davacı şirket yetkililerinin malların iade alınması kapsamında yol, yakıt, yemek gibi konularda oluşan maddi kayıplarının gerçek maddi zarar olarak kabul edilmeyeceği, davacı şirketin ticari itibarının zedelendiği şeklinde manevi tazminat talebi yönünden ise;

şirket bakımından manevi tazminata hükmedilemeyeceği, bu itibarla yasal koşulların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı şirkete ait şaraplara haksız olarak el konulduğuna, şirketin ticari itibarın sarsılması nedeniyle manevi zararın oluştuğuna, iade alınan şarapların bandrollerinin bozulması nedeniyle yeniden bandrolleme yapılmasından ileri gelen zararın oluştuğuna, şarapların geri alınması için yol, yakıt, şoför ve şirket yetkililerin gidiş-gelişinden kaynaklanan maddi zararın oluştuğuna, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/2208 Soruşturma-2020/472 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacı şirkete ait şaraplara 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında sahte olduğu şüphesi ile 26.11.2019 tarihinde el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği ve kovuşturmaya yer olmadığı kararının 02.06.2020 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleşmesi üzerine el koymaya konu şarapların 24.06.2020 tarihinde iade edildiği,

el koyma alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında “03.03.2021” olan dava tarihinin “17.02.2021” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,