Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9497 K.2025/78

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının uzun tutukluluk nedeniyle 200.000 TL maddi ve 175.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebi üzerine, tazminata esas ceza dosyası kapsamında tutuklama müzekkeresinin 24.10.2018 tarihinde infazına başlanıldığı, 01.11.2018 tarihinde başka suçtan kesinleşen hapis cezasının infazı nedeniyle ara verildiği,

bu suretle davacının 24.10.2018 - 01.11.2018 tarihleri arasında 8 gün tutuklu kaldığı anlaşılmakla uzun tutukluluk halinin gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; tazminat talebine konu ceza dosyasında hakkında verilen tutuklama kararından sonra hükmün kesinleşmesi üzerine halen hüküm özlü olarak hükmün infazına devam edildiği, bu süreçte tutukludan tahliye edilmediği ya da tutuklamanın infazının durdurulmadığı, hüküm özlü olarak cezaevinde olması nedeniyle temyiz isteminde bulunmuştır.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/595 Esas - 2020/312 Karar sayılı ceza dosyasında, davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan 15 yıl hapis ceza ve 60.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu kapsamda Antalya 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/874 sorgu sayılı tevkif müzekkeresi ile 24.10.2018 tarihinde tutuklandığı, bu sürede başka bir suça ilişkin kesinleşmiş hapis cezası nedeniyle 01.11.2018 tarihinde infaza ara verildiği, bu itibarla tutukluluğun 8 gün infaz gördüğü,

davacının üzerine atılı suçun niteliği ve ceza infaz kurumunun infaza ilişkin yazısı birlikte değerlendirildiğinde uzun tutukluluk halinin gerçekleşmediğinden bahisle CMK'nın 141/1-a maddesi uyarınca yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, tazminata esas ceza dosyasında davacı hakkında 15 yıl hapis ve 60.000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve hükmün temyiz incelemesinden geçerek 21.12.2021 tarihinde kesinleştiği, davacının bahse konu ceza dosyasında 8 gün tutuklu kaldığının anlaşılması nedeniyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,