Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9594 K.2025/141

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkındaki kasten yaralama ve nitelikli yağma suçlarından yapılan yargılama sonunda yağma suçu bakımından beraatine karar verildiği, kasten yaralama suçu bakımından ise uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği,

düşme kararının CMK'nın 144/1-c maddesi gereğince tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının talebinin uzlaşma nedeniyle verilen düşme kararına ilişkin olmayıp, tutuklamaya konu beraat kararına ilişkin olduğuna, davanın düşme kararı gerekçe gösterilerek reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/331 Esas-2020/347 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının kasten yaralama ve tehdit suçlarından 06.09.2020 tarihinde gözaltına alındığı, 07.09.2020 tarihinde nitelikli yağma suçundan tutuklandığı, 23.09.2020 tarihinde tahliye edildiği, bu şekilde nitelikli yağma suçundan 07.09.2020-23.09.2020 tarihleri arasında 16 gün tutuklu kaldığı, hakkında nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda nitelikli yağma suçundan beraatine karar verildiği,

kasten yaralama suçundan ise 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, beraat kararının 30.12.2020 tarihinde kesinleştiği, mahkumiyet kararı bakımından ise bozma sonrası uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği ve kararın 18.06.2021 tarihinde kesinleştiği, İlk Derece Mahkemesince davacı hakkında beraat kararının yanı sıra uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilmiş olduğu, düşme kararı verilmesinin CMK'nın 144/1-c maddesi gereği tazminat istenebilecek haller arasında bulunmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında “Davacı: K. H.” ibaresine yer verilmesi,

2-Dosya kapsamında yapılan inceleme neticesinde, davacı hakkındaki gözaltı, tutuklama, tahliye ve tutuklamanın infaz gördüğüne ilişkin bilgi ve belgelerin bulunmadığı anlaşılmakla, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında davacı hakkındaki gözaltı, tutuklama ve tahliyeye ilişkin müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde onaylı birer sureti ilgili ceza mahkemesinden temin edilip dosya içine alınarak, davacının hangi suçtan tutuklandığı, tutuklamaya konu suçtan beraat edip etmediği, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği,

infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle davacının tutuklama ve tahliye tarihleri ile infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi sonrası, tutuklamaya konu suçtan beraat etmiş olduğunun tespit edilmesi durumunda, kesinleşmiş beraat kararının davacı asile tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise davanın 3 aylık yasal süre içinde açılıp açılmadığı belirlenerek tazminat koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,