Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9611 K.2025/693

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.08.2022 tarihli ve 2022/1950 Esas, 2022/2415 Karar sayılı ek karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutuklama nedeniyle 5.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüyle, 2.137.20 TL maddi tazminatın, 3.500 TL manevi tazminatın tutuklama itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,

davalı vekilinin 10.08.2022 tarihinde temyiz talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.08.2022 tarihli ek kararı ile hükmolunan tazminat miktarının davalı yönünden temyiz kesinlik sınırında olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmedilen miktarın davalı yönünden kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalının temyiz sebepleri; gerekçe kısmında belirtilen ile hükümde belirtilen miktar arasında çelişki olduğundan usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/445 Esas, 2019/425 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının hırsızlık suçundan 24.03.2018 -03.05.2018 tarihleri arasında 40 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 20.06.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutuklamanın infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararı üzerine, davalı vekilince 10.08.2022 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.08.2022 tarihli ek kararı ile davacı lehine hükmolunan tazminat miktarının davalı yönünden temyiz kesinlik sınırında olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 10.08.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,