KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/9681 E., 2024/7936 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1228. E., 2022/227 K.
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Ret, bozma
Karar Metni
645 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 60.000TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 28.138.71 TL maddi ve 70.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, manevi tazminat miktarı 21.000 TL'ye indirilip, değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz istemi yönünden hükmün kesin nitelikte olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulüyle manevi tazminatın eksik olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/26 Esas - 2020/18 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.05.2016 - 10.05.2017 tarihleri arasında 347 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiği, hükmün 14.12.2020 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı indirilip, vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının ''107.090 TL'' olduğu; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.05.2016 - 10.05.2017 tarihleri arasında 347 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 28.138.71 TL maddi, 70.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine kararın davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı 21.000 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, kabul edilen toplam ''49.138.71 TL'' tazminat miktarının davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile kabul edilen tazminat miktarına göre davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090 TL olduğu; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.05.2016 - 10.05.2017 tarihleri arasında 347 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 28.138.71 TL maddi, 70.000 TL tazminata hükmedilmesi üzerine kararın yalnızca davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminatın 21.000 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, reddedilen toplam 49.000 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/9681, K. 2024/7936, 23 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama