Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9684 K.2026/3712

Katılanlar vekilinin kânuni süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 63. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık lehine uygulanan takdiri indirimin kaldırılarak hükmün düzeltilerek onanması talebine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölenin içinde olduğu aracın kaza anında aracın durduğuna ilişkin kabulünün hatalı olduğuna, ölenin içinde olduğu aracın, sanık yaklaşmaya başladığında manevra yaparak sanığın aracının bulunduğu şeride doğru hareketlenmesi nedeniyle olduğuna, kaza anında aracı kullananın ölenin oğlu olduğunun dosya kapsamından sabit olduğuna, kazanın oluşumuna sanığın alkollü olmasının etkisi olmadığından 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile verilen kararın hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

15.02.2020 tarihinde, gece vakti, görüşün açık olduğu, aydınlatmalı, meskun mahal dışında, olay saatinden bir saat sonra yapılan ölçümde 1,85 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile çevre yolunu takiben geldiği olay mahallinde sağa manevra ile ofset çizgilerini geçip seyir istikametine göre sağındaki bağlantı yolundan gelerek çevre yoluna katılmadan önce bağlantı yolunun sol kısmı üzerinde duraklama yapan ... ve ailesinin bulunduğu otomobilin sol arka ve köşe kısmına, aracının sağ ön köşe kısmıyla çarpması şeklinde gerçekleşen trafik kazasında, ...'in öldüğü,

katılan ...'in yaşamını tehlikeye sokmayan, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, sanığın aşamalarda kaza anında aracı kullanan kişinin ölen olmayıp ölenin oğlu ... olduğu ve aracı aniden yola sürdüğü şeklinde savunmada bulunduğu, hükme esas alınan ...

Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen rapor doğrultusunda ölen ve ailesinin bulunduğu aracın henüz bağlantı yolunu terkedip ana yola çıkmadığı ofset çizgiler üzerinde bulunduğu bir noktada çarpışmanın olduğu, yolu takiben düz seyreden sanığın şeridini sağa doğrultu değiştirip ana yolu bağlantı yolundan ayıran ofset çizgilere geçtiği sırada duraklama halindeki ölen ve yaralananın içinde bulunduğu araca çarptığı, bu durumda aracın sürücü mahallinde ölen ... ya da sürücü belgesi olmayan ...'nin bulunmasının sonuca etkili olmadığı, sanığın kaza anında 1,85 promilden daha yüksek düzeyde alkollü olması,

dört şeritli yolda kendi şeridinde düz şekilde ilerlemek yerine sağa kayarak diğer aracın bulunduğu ofset çizgiye taşması ve kaza sırasında çok hızlı seyretmesi sebebiyle taksire dayalı kusurunun yüksek olduğu, olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu değerlendirilerek sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri gereğince mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın fazla tayini hukuka aykırı bulunduğundan duruşma açılarak yeniden hüküm kurma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede Katılanlar vekilinin 02.06.2022 tarihinde tefhim olunan karara karşı, karar tarihi itibarıyla 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen yasal 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 20.06.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara