Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9783 K.2024/3898

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız adli kontrol tedbiri nedeniyle 8.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine dair kararın, davacı vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.05.2022 tarihli kararıyla bozulması üzerine,

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin kararın kesin olması nedeniyle reddi ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hınıs Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/530 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 03.08.2015 tarihinde gözaltına alındığı, aynı gün Hınıs Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/21 sorgu numaralı kararıyla hakkında haftanın bir günü imza atma yükümlülüğü şeklinde adli kontrol tedbirinin uygulandığı, yapılan soruşturma sonunda 07.12.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve aynı gün adli kontrol tedbirinin kaldırıldığı,

ilk derece mahkemesince davacı hakkındaki gözaltı süresi ve adli kontrol tedbirinin makul olduğundan bahisle tazminat davasının reddine ilişkin hükmedilen kararın, davacı vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.05.2022 tarihli kararıyla;

"...Tazminat davasının dayanağı olan Hınıs Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/530 soruşturma sayılı ceza dosyasında, davacının 03.08.2015 tarihinde saat 06:00’da gözaltına alınarak mevcutlu olarak Cumhuriyet Başsavcılığına sevk edildiği, davacının gözaltına alındığına dair tutanağın da mevcut olduğu,

davacının aynı gün Cumhuriyet savcısı tarafından ifadesinin alınmasının ardından adli kontrol tedbiri uygulanması talebiyle Sulh Ceza Hakimliğine sevk edildiği ve nihayetinde adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle serbest bırakıldığının sabit olması karşısında, Ceza Muhakemesi Kanununun 141/1-e maddesindeki “kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen” kişilerin tazminat isteyebilecekleri hususu dikkate alınarak,

davacı lehine uğranıldığı iddia edilen zarara ilişkin makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine, "Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat" olarak yazılması , kanuna aykırı olup..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine ilk derece Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 5.810 TL olduğu, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hakkında adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle hükmedilen manevi tazminat miktarının toplam 150,00 TL olduğu, temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Hınıs Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,