Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9932 K.2023/3354

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün;

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/638 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası atfıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrerliğe ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/638 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2020/5361 Esas, 2021/8405 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/66 Esas, 2022/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, basit yargılama hükümleri uygulanarak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası atfıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrerliğe ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmiş,

sanığın itirazı üzerine verilen karar kaldırılıp genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/620 Esas, 2022/592 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası atfıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrerliğe ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2022 tarih, 2023/152154 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanmamasına, mağdur olduğuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "..Dosyada bulunan tüm somut deliller ışığı altında yapılan değerlendirmede; olay tarihinde alkollü şekilde ... kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden sanığın 2.59 promil alkollü olduğunun tespit edilmiş olması,

sanığın savunmalarının ikrar mahiyetli savunmalar olduğunun değerlendirilmesi karşısında sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma eyleminin sabit kabul edilmesi hususunda mahkememizde tam bir vicdani kanaatin oluştuğu, bu gerekçelerle sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2 maddesi gereğince takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1 maddesi gereğince sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına,

basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucu verilen karara sanık tarafından itiraz edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 252/3 maddesi gereğince indirime yapılmasına yer olmadığına, sanığın sicil kaydı göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

sanığın adli sicil kaydı göz önüne alınarak hakkında hükmedilen cezanın yasal şartları oluşmadığından sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2.Sanık suçunu ikrar etmiştir.

3.Dosya içerisinde mevcut labaratuvar çıktısına göre sanığın kanında 2.59 promil alkol tespit edilmiştir.

4.Sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dosya içerisinde mecvuttur.

IV. GEREKÇE

1.Maddi hasarlı çift taraflı trafik kazasına karışan sanığın yapılan kan ölçümünde 2,59 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda, aldığı alkol miktarı ile güvenli sürüş yeteneğini kaybederek kazaya sebebiyet sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde ve sabıkalı sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 50 ve 51 maddelerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

2. Hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken tekerrüre esas alınan Bodrum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/360-2013/152 sayılı ilamında sanığın birden fazla mahkumiyetinin bulunduğu, kasten yaralama suçundan verilen kesin nitelikteki 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin tekerrüre esas alınamayacağı ancak;

aynı ilamda tekerrüre esas alınabilecek diğer suçtan mahkumiyetin 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumu mahkemesince değerlendirileceğinden, bu husus araştırılıp,

sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının yeniden değerlendirilmesinde zaruret bulunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2.) bendinde açıklanan nedenle Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/620 Esas, 2022/592 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,