Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/116 K.2024/8037

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin koşullu salıverilme süresini aşan infaz ve uzun süreli yargılama nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının mahkum olduğu hapis cezasının 7 yıl 11 ay olduğu, mahkum olduğu hapis cezasından daha az süre cezaevinde kaldığı, hapis cezasından daha fazla hürriyeti kısıtlayıcı sürenin bulunmadığı,

bu itibarla CMK'nın 141. maddesi gereğince tazminat koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkındaki yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle cezaevinde kalması gereken süreden çok daha fazla süre infaz gördüğüne, koşullu salıverilme süresini aşan infaz nedeniyle davacının tazminata hak kazandığına, yargılamanın makul sürede bitirilmemesi nedeniyle davacının hak kaybı yaşadığına, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/5 Esas-2021/39 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 13.09.2014 tarihinde gözaltına alındığı, 14.09.2014 tarihinde tutuklandığı, 25.02.2021 tarihinde tahliye edildiği, bu şekilde 2357 gün (6 yıl 5 ay 12 gün) gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 7 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı,

kararın istinaf edilmeksizin 14.04.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak davacının yargılama sonunda 7 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmış olması nedeniyle cezaevinde fazladan kaldığı sürenin bulunmadığı, bu itibarla yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

He ne kadar davacı vekili dava dilekçesi, istinaf ve temyiz başvuru dilekçelerinde; davacı hakkındaki yargılamanın makul sürede bitirilmemesi nedeniyle davacının koşullu salıverilmeden faydalanamadığı, bu suretle cezaevinde fazladan kaldığını belirterek, yargılamanın makul sürede bitirilmemesi nedenlerine dayanarak tazminat talep etmiş ve İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince de yargılamanın makul sürede bitirilmediğine yönelik talep hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmamış ise de; davacının 14.09.2014 tarihinde tutuklandığı,

hakkında 08.12.2014 tarihinde iddianame düzenlendiği ve yapılan yargılaması sonunda mahkumiyetine karar verildiği, temyiz incelemesi neticesinde kararın bozulduğu, bozma sonrası dosyanın aralarındaki fiili ve hukuki irtibat nedeniyle Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/5 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği ve yapılan yargılama sonunda davacının 25.02.2021 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği,

kararın istinaf edilmeksizin 14.04.2021 tarihinde kesinleştiği, davacıya (sanık) atfedilen suçun niteliği, atılı suça ilişkin delillerin sayısı ve niteliği, birden fazla sanık bakımından yargılama yapılmış olmasından hareketle dosyanın karmaşıklık düzeyi de dikkate alındığında yargılamanın makul sürede tamamlandığı anlaşılmakla, söz konusu talep hakkında karar verilmeyerek mahkumiyet süresini aşan tutukluluk süresinin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,