Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/126 K.2023/3395

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 26.10.2022 tarihinde tebliği üzerine davalı vekilinin aynı tarihte verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu ile temyiz isteminde bulunduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 26.01.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 11.12.2007 tarihinde gözaltına alındığını, 12.12.2007 tarihinde "Yaralama, Ruhsatsız Ateşli Silahlarla Mermileri Satın Alma veya Taşıma veya Bulundurma" iddiasıyla tutuklandığını ve 19.12.2008 tarihinde tahliye edildiğini, davacının 1 gün gözaltında ve 1 yıl 7 gün haksız yere tutuklu kaldığını, İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2014 tarihli ve 2008/198 Esas, 2014/481 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılamada davacının beraatine kararı verildiğini ve kararın temyiz edilmeden 31.10.2014 tarihinde kesinleştiğini belirterek,

haksız koruma tedbirleri nedeniyle davacının uğradığı zararların telafisi için 50.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 250.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 26.03.2015 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının dava açılmasına muvafakatının olup olmadığının araştırılması gerektiğini, öncelikle davanın süresinde açılıp açılmadığını tespiti açısından kararın taraflarına tebliğini istediklerini, davaya konu belgeler ve deliller dilekçe ekinde sunulmadığını, maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş belirlendiğini ve davanın reddini talep ettiklerini beyan etmiştir.

3. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2015/46 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2015/46 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/780 Esas, 2022/3359 Karar sayılı kararı ile tutuklamanın infaz görüp görmediğinin araştırılması ve gözaltı tutanağının temin edilmesi gerektiği ve kabule göre de davacı lehine hükmedilen maddi tazminatın fazla, manevi tazminatın eksik olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma kararı üzerine eksik araştırma tamamlanarak İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/240 Esas, 2022/384 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 07.01.2023 tarihli tebliğnamesi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Davacı vekilinin temyiz isteği; eksik maddi ve manevi tazminata hükmolunduğuna ilişkindir.

2. Davalı vekilinin temyiz isteği; tazminat koşullarının oluşmadığına, maddi zararın ispatlanmadığına, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğuna ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Davacının hakkında yürütülen soruşturma nedeni ile 12.12.2007 tarihinde tutuklandığı, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/198 E sayılı dosyasının yapılan yargılaması sırasında 19.12.2008 tarihinde tahliye edildiği, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/198 esas, 2014/481 karar sayılı ilamı ile hakkında beraat kararı verildiği, bu kararın 31/10/2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, davacının 1 yıl 7 gün süreyle özgürlüğünün kısıtlandığı anlaşılmıştır. ... Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda , gözaltı formu ve tutukluluğun infaz gördüğüne dair evraklar temin edilerek eksiklikler giderilmekle;

Davacının gözaltı ve tutuklama tarihlerinde gelirine ilişkin herhangi bir belge sunmadığı anlaşılmakla gelirinin asgari ücret olduğunun kabulü ile11.12.2007-12.12.2007 tarihleri arasında tam ayları için net aylık asgari ücret olan 419,15TL ve artık günleri için ise bu miktarın 30'a bölümü sonucu çıkan günlük 13,97TL'nin çarpımı sonucu bulunan 293,37TL,

01.01.2008 - 30.06.2008 tarihleri arasında tam ayları için net aylık asgari ücret olan 481,55TL ve artık günleri için ise bu miktarın 30'a bölümü sonucu çıkan günlük 16,05 TL'nin çarpımı sonucu bulunan 2.915.64TL ,01.07.2008 - 19.12.2008 tarihleri arasında tam ayları için net aylık asgari ücret olan 503,26TL ve artık günleri için ise bu miktarın 30'a bölümü sonucu çıkan günlük 16,77 TL'nin çarpımı sonucu bulunan 2.884,44TL, Toplam 6.093,45TL'nin dava tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Manevi tazminat yönünden ise kısa kararda belirtilen gerekçeler, davacının gözaltında kaldığı toplam 375 günlük süre, beyan itibari ile alınan sosyal ekonomik durum, kararın kesinleşeceği tarihe kadar elde edilecek parasal değer, sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet vermeyecek şekilde manevi tazminatın genel ilkeleri, hak ve nesafet kuralları göz önüne alındığında 375 gün için takdiren ve vicdanen 30.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis olunmuştur." denilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/198 Esas - 2014/481 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından 11.12.2007 – 19.12.2008 tarihleri arasında 374 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 31.10.2014 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz sebeplerine yönelik olarak Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Davalı vekilinin temyiz sebeplerine yönelik olarak 1. Davacının tutuklu kaldığı suçtan yapılan yargılama neticesinde beraat ettiği, davanın süresinde açıldığı, mükerrer dava bulunmadığı, davacının tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğü ve davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olmadığı gözetildiğinde tazminat isteme koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, davalı vekilinin tazminat koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/240 Esas, 2022/384 Karar sayılı kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,