Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1361 K.2023/4425

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli, 2016/185 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.04.2021 tarihli hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde her ne kadar sanık hakkında kişilerin huzur ve sükunun bozma suçundan kamu davası açılmış ise de sanığın annesi olan müştekinin oturduğu daireyi kiraya vermek istediği, sanığın ise dairenin kendisine ait olduğunu iddia ederek, daireyi görmeye gelen kiracılara ve katılan annesine bağırdığı,

kiracılara sinirlenip bağırması nedeni ile oğlu olan sanık ile tartıştığı, gerçekleşen somut eyleminde TCK'nın 123 maddesinde düzenlenen suç unsurlarının gerçekleşmediği zira bu suçun oluşabilmesi için maddi unsur olarak sırf huzur ve sükunu bozmak maksatı ile hukuka aykırı bir davranışta bulunulması gerektiği, maddede sayılan hukuka aykırı fiillerin sırf huzur ve sükunu bozmak amacıyla gerçekleştirmesi gerektiği anlaşılmış bu nedenle sanığın unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan beraatına karar vermek gerekmiştir." şekilde hüküm kurulmuştur.

2.Sanık savunmasında "üzerime atılı suçu kabul etmem, iddialar asılsızdır, beraatımı isterim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Katılan şikayetinde "Sanık oğlum olur kendisinden şikayetçiyim eşimden bir ev kaldı, ben burada kendi hisseme düşen daireye kiraya vermek istiyorum, ancak oğlum gelen kiracılara bağırıp çağırıyor, bu nedenle evi kimseye kiraya veremiyorum dava ya katılmak istiyorum" şeklinde savunmada bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, 5271 sayılı TCK'nın 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamında yer alan eylemde sanığın, annesi olan katılan ile aralarında evin mülkiyeti konusunda tartışma yaşandığı, sanığın annesinin huzur ve sükununu bozma kastı ile hareket etmediği, eylemin sürekli ve ısrarlı olmadığı gözetildiğinde, TCK'nın 123 maddesinde düzenlenen suç unsurlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli, 2016/185 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,