Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1368 K.2023/4439

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2015/1746 Esas, 2016/1178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.04.2021 tarihli hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."Sanığın kendisine ait iş yerini, katılana kiraya verdiği, işyerinde kokoreç satıldığı ve gece geç saatlere kadar açık olması nedeniyle, sanığın katılanı s polise şikayet ederek rahatsızlık verdiği, söz konusu ihbar ve şikayette, işyerinin üst katında oturan sanığın, gürültü nedeni ile rahatsız olduğunu bildirerek yaptığı, TCK'nın 123/1 maddesi kapsamında, sanığın eyleminin hukuka aykırı olduğunun kabul edilemeyceği, sanığın sırf katılanı rahatsız etmek amacıyla huzur ve sükununu bozmak kastıyla şikayette bulunduğunun tespit edilemediği, 123/1 maddesi kapsamında hukuka aykırı davranış, telefon edilmesi,

gürültü yapılması hususunda ısrarın saptanamadığı, dolayısıyla suçun yasal unsurlarının oluşmadığı göz önüne alınarak sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir." şeklinde hüküm kurulmuştur.

2.Sanık savunmasında ''Müşteki ile dükkan kirası anlaşması yapmıştık. İş yerinde köfte satılacağını normal saatler içerisinde ticari faaliyette bulunacağını söyleyerek anlaşmamızı yapmıştık. Ancak bu anlaşmaya uymayıp orada kokoreç satışına başladılar dolayısıyla akşam geç vakitlere kadar faaliyette olmaya başladı. Gelen müşterilerin saat itibariyle gürültüleri rahatsızlık vermeye başladı. Benim dışımdaki diğer komşular ve kiracılar da bu konuda rahatsızlık duymuşlardır. Bende bu sebeplerle rahatsız olduğum için polisi arıyordum. Bazen tartışmalarında yaşandığına şahit oluyordum. Bu sebeplerle polise şikayetlerde bulunmuştum. '' şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Katılan beyanında ''Olay sebebiyle şikayetçiyim, davaya müdahil olmak istiyorum. Benim sanık ile yapmış olduğum kira sözleşmesinde iş yerinde kokereç satılamayacağına dair bir sınırlama yoktur, belediyeden aldığım ruhsatta da köfte ve kokereç satışı yazmaktadır. İş yeri önüne yaptırdığım gölgeliklerin direklerinin yerini dahi sanık kendisi gösterip tarif etmiş olmasına rağmen bunları yaptıktan sonra beni belediyeye şikayet ederek ruhsat almamı dahi geciktirmiştir.

İlk başlarda gece bir ikiye kadar çalışmamız oluyordu. Ancak ruhsat tarihinden sonra ruhsattaki 12 saatine uymaktayız. Bu tarihe kadar iş yerimizde herhangi bir kavga yaşanmamıştır. 3-4 kez polis gece iş yerime gelerek kavga olduğunu söylemişti, halbuki böyle bir olay yoktur. Bu yapılan benim ticari faaliyetimi de olumsuz etkilemektedir. Eklemek istediğim bir şey daha var.

Bacamız çalışmamaya başlamıştı, bir usta buldurup baktığımızda bacanın içine köpük ve poşet sıkıştırıldığını gördük. Çatı katı kilitlidir buraya sanık ulaşabilir, biz de çatının anahtarı yoktur. Şikayetim devam etmektedir. '' şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda, sanığın evinin alt katındaki katılanın işlettiği kokoreç dükkanındaki gürültü nedeni ile polise şikayette bulunmasında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun yasal unsuru olan ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2015/1746 Esas, 2016/1178 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,