Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1788 K.2023/4590

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/471 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2021 tarih, 2016/278785 sayılı tebliğnamesi ile katılanları 2014 yılından şikayet tarihine kadar arayan numaraların tespiti, sanığın eşinin de dinlenilerek katılanları kendisinin de arayıp aramadığının aradıysa ne sebeple aradığının sorulması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle hükmün bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; katılanları 2014 ve 2015 yıllarında arayan kişilerin araştırılması gerektiğine, sanığın eşinin de beyanının tespit edilerek ne maksatla katılanı aradığının sorulması gerektiğine ve katılanların evlerine taş atıldığını bildirmesi sebebiyle buna ilişkin dosyaların, varsa tanıkların getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "...müştekilerin telefonla sürekli aranmak sureti ile rahatsız edildiklerinden bahisle şikayetçi oldukları, Tib alınan iletişimin tespiti kayıtlarından müştekileri arayan şahsın ... olduğu; ancak TİB'den gelen HTS kayıtları ve sanığın savunması değerlendirildiğinde sanığın müştekileri belirtilen tarihte bir kez aradığı, sanığın müştekilere karşı ısrarla telefonla arama yapmadığı, bu suretle Her ne kadar sanık ... hakkında "Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozmak " suçundan cezalandırılması istemi ile TCK'nın 123/1 maddesi gereği kamu davası açılmış ise de;

yapılan yargılama ve toplanan deliller ışığında sanığın mahkumiyetine yetecek kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilerek aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2.Sanık savunmasında " ben müştekileri tanımam, 7. ay içerisinde bir defa eşim Arife tarafından ailesini arıyorum zannedenilerek müştekinin telefonu aranmış, ancak sürekli bir arama yoktur, zaten o aramada yanlışlıkla olmuştur, bizim yani eşimin aradığı telefon numarası [TELEFON] -[TELEFON] numaralı telefonlardır, bunun dışında başka birisini aramadık, özellikle müştekilerin telefonunu rahatsız etmek için aramadık." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Katılanlar ifadesinde sanığın 4-5 yıldır kendilerini rahatsız ettiğini, evlerine taş attığını şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

4.Katılanların bildirdikleri telefon numaralarını 15.02.2015-23.03.2015 ve 10.07.2015-28.07.2015 tarihleri arasında arayan numaraları gösterir HTS kayıtlarının dosya içerisinde mecvut olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'in kullanmakta olduğu ev telefonu numarasının gelini evde olduğu zamanlarda defaten aranılarak rahatsız edildiğinden, en son da 11.03.2015 tarihinde 13.00-15.00 saatleri arasında aradığından bahisle müracaatı üzerine yürütülen soruşturma sırasında katılan ...'ın gelini olan katılan ...'in de ev telefonu ve cep telefonunun da sürekli arayan bir şahıs tarafından "Seni seviyorum, senden vazgeçmem" şeklinde sözler söylendiğini ve rahatsız edildiğini,

en son da 11.07.2015 tarihinde 15.00-16.00 sıralarında arandığını beyan etmesi üzerine söz konusu ev telefonunu 11.07.2015 tarihinde saat 12.34'te arayan sanık hakkında kamu davası açılmış ise de; sanığın suçlamaları kabul etmeyerek eşinin ailesini aramaya çalışırken bir kez yanlışlıkla katılanın aranmış olduğuna yönelik savunması,

sanık tarafından katılanın numarasının sadece bir kez arandığını gösteren HTS kayıtları değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin,somut ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, açılan davanın yalnızca katılanların aranması sebebiyle rahatsız edildiğine yönelik olması ve sanık tarafından katılanın tek bir defa aranması nedeniyle üst Cumhuriyet savcısının eksik araştırmaya yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, yine aynı nedenle tebliğnamedeki eksik araştırmaya yönelik bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/471 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararında üst Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,