Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1827 K.2023/4596

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2021 tarih, 2016/238669 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın, katılanın arkadaşlarına mesaj atarak ondan ısrarla haber almaya çalışması nedeniyle atılı suçun oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "Sanığın facebook isimli internet sitesinde sahte isimli hesaplar açarak katılan hakkında arkadaşları ile yazışmalar yaptığı, bu sahte hesaplarda katılana ait fotoğrafları başkaları ile paylaştığı, böylelikle üzerine atılı özel hayatın gizliğini ihlal suçunu işlediği sanığın tevilli ikrarı, dosyaya ibraz edilen facebook çıktıları ve CD kayıtlarından sabit olup, her ne kadar sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de,

sanığın eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçunu oluşturacağı ayrıca bu eyleminin TCK'nun 123. maddesinde düzenlenen kişinin huzur ve sükunu bozma suçunu oluşturmayacağından bu suçtan beraatine karar verilmiş, sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan şahsi ve sosyal durumu, eylemini işleyiş biçimi, suç konusunun önem ve değeri nazara alınarak cezası takdiren alt sınırdan belirlenmiş..." denilmiştir.

2.Sanık souşturma aşamasında katılanlar ilişkisi olduğunu, eşini terk edip beş gün yanında kaldığını, daha sonra geri döndüğünü, kendisini merak etmesi sebebiyle Facebook üzerinden bir hesap açarak katılanın arkadaşlarına katılanı sorduğunu beyan etmiş, yargılama aşamasında ise ek olarak "İkili oynuyor. Aslında benle görüşmek istiyordu. Kaçak facebooktan görüşüyorduk. Kocası yakaladı. Daha sonra görüşememeye başladık. Kendisine ulaşamayınca bu şekilde beyanımda anlattığım gibi yaptım. Üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum. Suçsuzum." şeklinde savunma yapmıştır.

3.Katılan ifadesinde "Sanık Facebook İnternet sitesinde sahte hesaplar açarak arkadtaşlarımla yazışmış ve benim fotoğraflarımı paylaşmıştır. Şikayetçiyim. Söyledikleri doğru değildir. Beni zorla alıkoyuyordu. Beni kaçırdığında bize tehditlerde bulunuyordu. Dört gün beni tuttuktan sonra Lüleburgaz'a döndüğümüzde beni kendisi serbest bıraktı. Kendisi ile herhangi bir ilişkim yoktur." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Sanığın, sosyal medya üzerinden açtığı hesapla katılanın arkadaşlarına katılan hakkında bilgi almak amacıyla mesaj atması şeklinde gerçekleşen eyleminin atılı suçun unsurlarını oluşturmadığı anlaşıldığından, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,