KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2023/1889 E., 2023/4217 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/116 E., 2015/138 K.
- Suç
- Kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hadim Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli 2015/116 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.01.2021 tarihli ve 2016/37106 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine, oğlunun tanık olarak dinlenmemesine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın evine giden yolun husumetli olduğu sanık tarafından çalı çırpı konulmak suretiyle kapatıldığı iddiasıyla sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hadim Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli 2015/116 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/1889, K. 2023/4217, 23 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama