Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2071 K.2023/4536

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/1860 Esas 2016/250 K. Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.02.2021 tarihli hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

3. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2021/11074 Esas, 2023/1979 Karar sayılı kararı ile dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanlar ile sanıkların aynı apartmanda altlı üstlü komşu oldukları, suç tarihinde sanıkların ev içerisinde gürültü yaparak alt katlarında oturan katılanları sürekli rahatsız ettikleri iddiası ile sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece; sanıkların, müştekilerin iddia ettiği gibi evde gürültü yaparak müştekilerin huzur ve sükununu bozduğuna ilişkin her hangi bir delil olmadığı gibi, gürültünün müştekiler tarafından yapıldığının tanıklarca açıkça ifade edildiği, buna göre, sanıkların müştekilerin ifade ettiği gibi gürültü yapmak suretiyle kişilerin huzur ve sükunlarını bozdukları sabit olmadığı gerekçesi ile sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

3. Sanıklar soruşturmanın başından beri atılı suçlamayı reddetmiştir.

4. Katılanlar sanıkların cezalandırılmalarını talep etmiştir.

5.Tanık ... " Ben 2,5 yıldır 2012 yılının Mayıs'ından bu yana aynı apartmanda kapıcı olarak görevliyim. O tarihten bu yana sanıklardan her hangi bir şikayet duymadım ve gürültü de duymadım. Diğer dairelerin de her hangi bir şikayeti olmadı. Gürültü yaptıklarına şahit olmadım. Aksine müştekilerin dairesinden sandalye peteklere vurma, kapılara vurma ve yüksek sesle müzik çalma gürültüleri duydum. Gece sabaha karşı hiç fark etmiyordu. dedi.Kolluk ifadesi okundu. Doğrudur dedi.Sanık vekilinin talebi gibi soruldu: Ben apartmanda oturanlardan 8. Kattan bile geceleri gürültü yapıldığına ilişkin şikayetler gelmişti. Ben bunun üzerine müştekinin dairesine gitmiştim ve beni kovmuştu. Şikayet edenlerden birisi 33 nolu dairede oturan ...'ydı. Daha bir çok kişi vardı." şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Tanık ... "Ben Mart 2014 ten beri bu apartmanda oturuyorum. O zamandan beri sanıkların bir gürültü yaptıklarına tanık olmadım. Aksine bir üst katımda oturmakta olan müşteki Beyhan'ın sürekli gürültü yaptığına şahit oldum Sandalyeyi yere vuruyordu, televizyonun sesini açıyordu, topuklu ayakkabı ile yürüyordu, evimin avizesini sallandıracak kadar gürültü yapıyordu." şeklinde beyanda bulunmuştur.

7.Tanık Yaprak Talman "Ben 13 nolu dairede oturuyorum. Nisan 2014 tarihinden beri oturuyordum. Benim bir üst katımdan sürekli gürültü geliyor. Orada ... ve ... oturmaktadır. Sandalyeyi yere vurma, sürekli topuklu ayakkabı ile yürüme şeklinde gürültüler gelmektedir. Sanıkların dairesinden her hangi bir gürültü duymadım." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir.

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır.

Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ısrar ögesinin ve sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/1860 Esas 2016/250 K. Karar sayılı kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,