Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/208 K.2023/3695

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.03.2018 tarihli ve 2015/360123 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; Hapis cezasının ertelenmesinin yerinde olmadığına,

Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Sanık ...'un, kendi adına kayıtlı İstanbul ili ... ilçesi ... Mah. 7 pafta, 2540 parsele, izinsiz makine ile arazi düzenlemesi, taş dökülerek yol çalışması yaptığı ve bu durumun Turizm Bakanlığı İstanbul 1 Nolu Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun kararı ile tespit edildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediği,

Turizm Bakanlığı İstanbul 1 Nolu Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 27/10/2011 tarih ve 33 nolu kararı, 17/05/2013 ve 28/05/2013 tarihli bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan;Sanığın suç tarihinde işlediği kanıtlanan 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan 65/a madde ve fıkrası gereğince suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak takdiren iki yıl hapis ve beş gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, pişmanlık durumu lehine indirim nedeni kabul edilerek,

5237 sayılı TCK’nın 5328 sayılı yasayla değişik 62/1 madde ve fıkrası gereğince, cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak : sonuç olarak; bir yıl sekiz ay hapis ve dört gün karşılığı ve her günü sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak TCK 52. madde uyarınca takdiren 20.00 TL'den 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık hakkında başkaca artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığa verilen cezanın suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak TCK’nın 50. maddede yer alan seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine taktiren yer olmadığına, Sanığın sabıka kaydında suç tarihi itibari ile tekerrüre esas olmayan cezaları dışında herhangi bir cezasının bulunmayışı ve yeniden suç işlemeyeceği hakkında mahkemede kanaat hasıl olduğundan TCK’nun 51/1,3,7 madde ve fıkraları gereğince: sanığın hapis cezasının takdiren bir yıllık denetim süresine bağlı olarak ertelenmesine, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşıldığından,

sanık hakkında CMK 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.09.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 14.09.2023 tarihinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2015 tarihli ve 2015/165 Esas, 2015/371 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,