Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2151 K.2025/4106

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/710 Esas, 2019/942 Karar sayılı kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 134/2 ve 53. maddeleri uyarınca kurulan 3 yıl hapis cezası ve hak yoksunlukları ile mahkûmiyete ilişkin hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, ilgili karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,