Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/217 K.2023/3131

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2015 tarihli ve 2015/228 esas, 2015/442 sayılı kararının 20/01/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

sanığın denetim süresi içerisinde 07/04/2018 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2022 tarihli ve 2021/487 esas, 2022/185 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 20/04/2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07/11/2022 tarihli ve 94660652-105-34-15935-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05/01/2023 tarihli ve KYB-2022/140979 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05/01/2023 tarihli ve KYB-2022/140979 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2015 tarihli ve 2015/228 esas, 2015/442 sayılı kararının 20/01/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

sanığın denetim süresi içerisinde 07/04/2018 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2022 tarihli ve 2021/487 esas, 2022/185 sayılı kararı, istinaf edilmeksizin 20/04/2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleşmiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasında "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenlemelye yer verilmiştir.

3.İlgili düzenlemelere göre; Adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında verilen 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2022 tarihli ve 2021/487 esas, 2022/185 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinden sonra gelmek üzere “Sanığa verilen 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den sanığın neticeten 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde bir paragraf eklenmesi ile bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte talep içinde bulunan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün de hükümden çıkarılması, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,