Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2184 K.2024/188

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 30.06.2017 tarihli ve 2017/2045 Esas, 2017/2228 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 20.09.2022 tarihli ve 2021/3223 Esas, 2022/5800 Karar sayılı kararı ile bozulması neticesinde dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/550 Esas, 2022/776 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu. 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunda kullanıldığından bahisle davacıya ait kamyonete elkonulması nedeniyle davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 10.500,00 TL ve reddedilen tazminat miktarının 39.500,00 TL olması nedeniyle davacı ve davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre davacı açısından, hükmedilen tazminat miktarına göre davalı açısından hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,