Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2223 K.2023/4989

Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2016 tarihli ve 2015/129 esas, 2016/190 sayılı kararıyla trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararına karşı yapılan itirazın üzerine mercii Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/09/2021 tarihli ve 2021/504 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1186 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1186 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

''Dosya kapsamına göre, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/03/2015 tarihli ve 2015/7666(46) soruşturma, 2015/2885 esas, 2015/2229 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2016 tarihinde mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilmiş ise de, sanık hakkındaki yargılamaya konu eylem hakkında daha önceden Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2015 tarihli ve 2015/7473 soruşturma, 2015/2738 esas, 2015/2102 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2016 tarihli ve 2015/317 esas,

2016/221 sayılı kararı ile sanığın 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasının; “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir”Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2015 tarihli ve 2015/7473 soruşturma, 2015/2738 esas, 2015/2102 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2015/317 esas, 2016/221 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve anılan mahkumiyet kararının 08.04.2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, kesinleştiği, ancak aynı eylem nedeniyle Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.03.2015 tarihli ve 2015/7666 (46) soruşturma, 2015/2885 esas,

2015/2229 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli 2015/129 esas, 2016/190 kararı ile sanığın kamu malına zarar verme suçundan beraatine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, karara itiraz üzerine mercii Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli, 2021/504 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında ikinci kez ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli, 2021/504 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,