Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2283 K.2023/5207

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli, 2015/412 Esas, 2016/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli, 2015/412 Esas, 2016/178 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve 2020/7188 Esas, 2022/6091 Karar sayılı kararı ile;

"...Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre;

''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..."

gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli, 2022/662 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.02.2023 tarihli ve 2023/16978 sayılı, "Düzeltilerek Onama" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ün Temyiz İsteği; kastının olmadığına, para cezasını ödeyecek durumu olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü 1.Sanığın olay günü saat 17:00 sıralarında, 2,72 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki 14 EZ 425 plaka sayılı aracıyla seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde aracının kontrolünü kaybederek tek taraflı maddi hasarlı kazaya neden olduğu anlaşılmaktadır.

2.Sanığın 2,72 promil alkollü olduğuna ilişkin alkolmetre sonucu ile Genel Adli Muayene Raporu dosyada mevcuttur.

3.Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş olup, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 29.09.2022 tarihli tarihli bozma ilâmı öncesi alınan savunmasında;

"...Ben daha önce ayrıntılı beyanda bulunmuştum, o beyanlarımı tekrar ederim. Olay tarihinde iddianamede belirtilen ... ile Kaynaşlı ilçesinde seyir halindeydim. ... ile bayır aşağıya çok yavaş bir şekilde iniyordum. Bir anda aracın freni boşaldı ve ... ile yol kenarında bulunan su kanalına çarptım. Çarpmanın etkisi ile ... yan yattı. Daha sonra olay yerine polisler geldi. HAstaneye gittik, hastanede yapılan kontrolde alkollü olduğum anlaşıldı. Olay tarihlerinde nafaka borcundan dolayı bunalıma girmiştim. Bu nedenle alkol almıştım. Atılı suçlamaları bu şekilde kabul ediyorum. Hakkımda lehe olan hükümler uygulansın..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve sanığın savunmasının alındığı belirlenmiştir.

5.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Mahkemece "basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı ilgili kanun gereği halen mahkemenin takdirinde olması, dava dosyasının geldiği aşama dikkate alınarak CMK'nın 251 maddesinde hakimin takdirine bağlı olarak getirilen basit yargılama usulü seçilmemiş ve genel hükümlere göre yargılama yapılmasına karar verilmekle" gerekçeleri ile genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmıştır.

6.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1.11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası ... kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu; yapılan alkol ölçümü sonucunda 2,72 promil alkollü olarak ... kullandığı esnada tek taraflı trafik kazası yaptığı tespit edilen sanık hakkında, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, alınan alkol muayene raporları ve tutanaklar karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; tespit edilen alkol promil miktarı itibariyle kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

4.Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı hareket edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli, 2022/662 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (4) numaralı bent dışında, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A-4) numaralı bentte açıklanan nedenle, Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli, 2022/662 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan " TCK 179/3 maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere, "delaletiyle ikinci fıkrası" ibaresinin eklenmesi,

hükmün (4) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığın daha önceden hapis cezasına mahkumiyeti bulunmadığından yasal zorunluluk olduğu için sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayıl TCK'nın 50/3-1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 25 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

.