Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/229 K.2024/5563

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde belirtilen 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Dairemizce davacının temyiz istemi üzerine yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 50,00 TL maddi, 100,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri: hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/594 Esas – 2015/121 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan 10.05.2010-11.06.2010 tarihleri arasında 32 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

davacının tazminata konu ceza dosyası kapsamında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin tamamının Mut Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2015 tarihli ve 2015/161 değişik iş sayılı kararı ile Mut Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/250 Esas-2012/47 Karar sayılı dosyasında hükmedilen hapis cezasından mahsup edildiği, mahsup işleminin tazminata engel olmayacağı ancak bu sürelerin mahsup edilmesi halinde sembolik bir miktarda tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davacının gözaltında ve tutuklulukta geçen süresinin tamamının mahsup edildiği dikkate alındığında tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,