Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2446 K.2024/4792

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 107/2-1, 43/1 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanunun 134/2 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanunun 244/2 ve 53. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında üzerine atılı şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından açılan kamu davasında sanığa yüklenen suçu işlediğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz başvurusunun reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma ile sanığın mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraatine dair hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılana ait üstünde kıyafet olmadan çekilmiş görüntüsünün katılanı zorlayarak elde ettiği, katılanla birlikte olmazsa yayacağını söylediğinin ve facebook hesabına girişini engellediği iddia olunan eyleminin temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun eylemleri gerçekleştirdiğinin sabit olması, sanığın aynı iş yerinde çalışan suça sürüklenen çocuğun ailesi ile görüşmek üzere cep telefonunu kullanmasına müsaade ettiği olayda başkaca bir delil bulunmadığından sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,