Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2571 K.2025/4771

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bilirkişi raporunun tebliğ edilmediğine, alt sınırdan ceza verildiğine, suça konu alanın mera vasfında olduğuna, ayrıca hakkı olmayan yere tecavüz suçundan da cezalandırılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık hakkında Pazar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/547 Esas 2019/629 Karar sayılı dosyasında suç duyurusunda bulunulması üzerine iş bu davanın açıldığı, yapılan değerlendirmede, sanığın doğal sit alanında bulunan alanda izinsiz inşai faaliyette bulunduğu, davaya konu yapının iddianame ile kesinti oluştuktan sonra tamamlandığı kanısına varıldığı bu nedenle sanık hakkında TCK 43 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı değerlendirilmiş ve sanığın 2863 sayılı Kanun 65/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; suça konu yapının hangi tarihler arasında yapılıp tamamlandığını araştırması için kolluğa müzekkere yazıldığı, gelen cevabî yazıda söz konusu yapının tadilatına 2018 yılı içerisinde başlanıldığı, 2018 yılı içerisinde tadilatın bitirildiği ve halihazırda başka inşai faaliyette bulunulmadığının bildirildiği, sanığın da benzer beyanda bulunduğu, Pazar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/547 Esas sayılı dosyanın incelenmesinde, sanığın eyleminin 11.05.2018 tarihi olarak değerlendirildiği,

iddianamenin ise 08.08.2018 tarihinde tanzim edildiği gözetildiğinde sanığın da inşai faaliyeti 2018 yılı içerisinde bitirdiği ancak hangi ay itibariyle inşai faaliyetini tamamladığı hususunda açıklık bulunmadığı, bu durumda evrensel hukuk ilkesi olan 'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi uyarınca sanığın sonraki eylemini 08.08.2018 tarihli iddianamenin tanziminden önce tamamladığı,

sanığın hukukî kesinti gerçekleşmeden eylemini gerçekleştirdiği değerlendirilmiş, Bu açıklamalar ışığında sanık hakkında Pazar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/547 Esas 2019/629 Karar sayılı kesinleşen ilamı ile verilen 2 yıl hapis, 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işlemesi nedeniyle sanığa verilen cezada TCK'nın 43/1 maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılarak sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanığın duruşmada gözlemlenen saygılı tutum ve davranışı lehine değerlendirilmekle TCK 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 2 yıl 1 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa 5 tam gün karşılığı verilen adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den olmak üzere toplam 100 TL adli para cezası ile cezalandırılması,

sanık hakkında aynı eyleme ilişkin Pazar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/547 Esas 2019/629 Karar sayılı kesinleşmiş ilamında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının sanığa sonuç olarak verilen cezadan mahsubuna karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Pazar (Rize) 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,