Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2593 K.2025/4314

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1-2.c, 62/1, 53 ve 51. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...sanığın ilk şikayetten sonra katılanın evinin kapısını gören kamera açısını değiştirdiği, kolluk tarafından hazırlanan görgü ve tespit tutanağına göre kameranın katılanın evinin içini görmediği, sadece kapı altından 30-40 cm'lik bir kısmın kamera açısına girdiği,

sanığın sonrasında da bu kamerayı tamamen söktüğü anlaşılmakla... cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nun 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın salt kameranın açısını değiştirmesinin ve sonrasında kamerayı sökmesinin eylemi hukuka uygun hale getirmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ile aynı katta oturan komşusu olan katılanın evinin içini gösterecek şekilde güvenlik kamerası sistemi kurdurarak görüntüleri kaydettiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1-2c. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın kurdurmuş olduğu güvenlik kamerası sistemi ile yapmış olduğu görüntü kaydına ilişkin yapılan incelemede kamera açısının katılanın evinin içini gösterecek şekilde olmadığı, sanığın kendisine karşı gerçekleşmiş olan bazı eylemleri önleme ve kim tarafından gerçekleştirildiğini tespit etmek amacı ile kamera sistemi kurduğu, daha sonrasında katılanın şikayetçi olması üzerine kamera sistemini kaldırdığı olayda sanığın üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği yönünde yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,