Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2023/2632 E. , 2025/2847 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/768 E., 2022/3278 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2023/2632 E. , 2025/2847 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/768 E., 2022/3278 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutuklama nedeniyle 10.000.000,00 TL maddi, 10.000.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 37.793,90 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının hükmedilen maddi tazminatın 15.444,73 TL'ye indirilmesi, manevi tazminatın 120.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminatın eksik hesaplandığına, hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresinde açılmadığına, davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının yüksek olduğuna, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/16 Esas - 2019/293 Karar sayılı ceza dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 07.01.2009-08.04.2011 tarihleri arasında 821 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.11.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen maddi tazminatın fazla, manevi tazminatın eksik olduğu gerekçeleriyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının adli sicil kaydının incelenmesinde kesinleşmiş mahkumiyetlerinin bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 144/1. maddesinin (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiğinden, davacının tazminat talebine dayanak ceza davasında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği günlerin başka bir mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediği hususunun araştırılmaması, Kabule göre de; Silivri 4 No'lu L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 26.11.2020 tarihli cevabi yazısına göre davacının farklı infaz dosyalarının olması sebebiyle tutuklama müzekkeresinin infazının kesintisiz yapılmadığının belirtildiği, davacının ilgili cezaevindeki infaz tarihlerinin 13.01.2009-24.08.2009, 19.02.2010-03.03.2010, 19.04.2010-14.05.2010, 20.05.2010-28.02.2011 olduğu, Silivri 1 No'lu L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 24.11.2020 tarihli cevabi yazısına göre de tutuklama müzekkeresinin 28.02.2011-08.04.2011 tarihleri arasında infaz gördüğünün belirtilmesi karşısında; Tazminat davasına esas tutuklama müzekkeresinin 13.01.2009-24.08.2009, 19.02.2010-03.03.2010, 19.04.2010-14.05.2010 ve 20.05.2010-08.04.2011 tarihleri arasında infaz gördüğünün anlaşılması karşısından, her infaz dönemi için ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat hesabı yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.