Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2753 K.2025/4105

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 136/1, 62/1, 53 ve 51. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Kanunun 136/1, 137/1-a, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Kanunun 136/1, 137/1-a, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...katılana ait ...

Devlet Hastanesinde bulunan röntgen kayıtlarının soruşturma dosyasına delil olarak sunulması haricinde, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaşıldığı veya çoğaltılarak dağıtıldığına ilişkin sanıklar hakkında bir delil bulunmadığı,sanık ...'in katılanın parmağında mevcut olan kırığın ona karşı direnmesinden kaynaklanmadığı,

katılanın daha önceye dayalı tedavi ve hastalıkları sonucu oluştuğunu ispatlama amacını taşıyan eyleminde ve bu röntgen görüntülerinin hastanede görevli doktor sanık ... ve röntgen teknisyeni sanık ... tarafından sanık ...'e verilerek soruşturma dosyasına sunulmasında sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,sanıkların üzerine atılı kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçunun sübut bulmadığı gözetilmeden,sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, istinaf başvurusunda bulunan sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin istinaf iddiaları yerinde ise de, CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddesi uyarınca bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;''Bor 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2021 tarih, 2018/573 esas, 2021/21 karar sayılı sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin ayrı ayrı ORTADAN KALDIRILMASINA, Hükme;1-Sanıklar ...,... ve ...'in üzerine atılı suçu işledikleri sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE..." dair karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, doktor olan ... ve röntgen teknisyeni olan ...'ın kendilerinin sanık olarak yargılanmadığı görevi yaptırmamak için direnme suçunda sanık olarak yargılanan aynı hastanede güvenlik görevlisi çalışma arkadaşları sanık ... için hep birlikte kasten sanığa ait sağlık evrak ve kayıtları temin ederek atılı suçu işlediklerinden cezalandırılmaları yerine beraatlerine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; diğer sanıklarla aynı hastanede çalışan sanıklardan Raşit'in katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiği iddiasıyla yargılandığı, bu konuya ilişkin sanık ...'in doktor olması nedeniyle kendisinin uzman görüşünü istediği, sanık ...'in röntgen teknisyeni olarak çalışan sanık ...'den katılana ait röntgen görüntülerini istemesi üzerine ilgili görüntülemeleri CD ortamına aktaran sanıkların eylemleri nedeniyle ayrı ayrı 5237 sayılı Kanunun 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetlerine kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanıkların eylemlerini sanık ...'in ceza soruşturmasına delil olarak sunduğu ve üçüncü kişilerle paylaşıldığına dair iddia ve delil bulunmadığı, mahkemece istenmesi halinde dosyaya sunulacak olan delil niteliğindeki belgenin taraflar tarafından toplanarak sunulması şeklinde gerçekleşen eylemiyle suç işleme kastı içerisinde hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,sanıkların üzerine atılı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işledikleri sabit olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,