Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2841 K.2024/7600

Davacılar vekilinin temyiz istemi yönünden; karar tarihi itibarıyla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddeleri uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacıların murisi ...'ın haksız tutuklanması nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faiziyle ödenmesi talebinin kısmen kabulüyle 3.953,33 TL maddi ve 6.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi üzerine yapılan yargılamada,

3.612,50 TL maddi ve 11.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kesinlik sınırı nedeniyle reddine, davalı vekilinin temyiz isteminin reddiye kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, davanın reddi gerektiğine, reddedilen miktar üzerinden karşı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel Mahkemece Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, tazminat talebinin dayanağı olan Adana

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/119 Esas-2010/110 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıların murisi olan ...'ın suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçlarından 22.05.2007 tarihinde tutuklandığı, 22.02.2008 tarihinde tahliye edildiği ancak tutuklama müzekkeresinin 22.05.2007-06.02.2008 tarihleri arasında 260 gün infaz gördüğü, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.03.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği,

tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davacılar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 12.950,00 TL olduğu, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçlarından davacıların murisi hakkında tutuklama tedbiri uygulanması nedeniyle davacılar lehine hükmedilen tazminat miktarının toplam 14.612,50 TL olması nedeniyle reddedilen toplam 10.387,50 TL tazminat miktarının davacılar açısından kesin nitelikte olduğu,

temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davacılar yönünden kesin olması nedeniyle davacılar vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, B.

Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,