Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2881 K.2024/3301

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden. Davacı vekili tarafından kanunî süresi içinde 23.11.2022 tarihli dilekçe ile hükmün temyiz edilmesinden sonra, davacı asilin 28.05.2024 tarihinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine verdiği dilekçe ile temyiz hakkından feragat ettiği anlaşılmıştır. Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 24.672,27 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, davanın süresinde açılmadığından reddine ve davalı lehine 8.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın süresinde açıldığını, kesinleşmiş gerekçeli kararın davacıya tebliğ edilmediğini, kararın kaldırılması gerektiğini, Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddi gerektiğini, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/614 Esas, 2018/413 Karar sayılı ceza dosyasında davacının kasten öldürme suçundan 23.07.2017 - 08.01.2018 ve 05.07.2018 - 17.04.2019 tarihleri arasında toplam 455 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine karar verilmesi üzerine istinaf incelemesi neticesinde mahkumiyet hükmünün bozularak beraatına karar verildiği, kararın 16.09.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı kanuna tabi olduğu,

davacı hakkında derdest dosya bulunmadığını, maddi tazminatın asgari net ücret üzerinden hesap edildiğini, davacının tutuklu kaldığı süre, isnat edilen suç, sosyal ve ekonomik durumu, sosyal statüsü değerlendirilmiş sebepsiz zenginleşmeye de yol açmayacak şekilde manevi tazminata hükmedildiği belirlenerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacının istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden. Davacı vekili tarafından hükmün temyizinden sonra, davacı asilin dosyaya sunulan 28.05.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında TEMYİZ İNCELEMESİ YAPILMASINA YER OLMADIĞINA, davacı vekilinin temyiz istemi ile ilgili olarak dosyanın İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara