Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2965 K.2023/5809

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'un beraatine dair Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2008 tarihli ve 2007/778 esas, 2008/40 sayılı kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19/10/2011 tarihli ve 2011/5242 esas, 2011/3300 sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın aynı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair Ankara 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/12/2013 tarihli ve 2013/373 esas, 2013/672 sayılı kararının 06/01/2014 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 17/04/2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasına,

5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 8 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2022 tarihli ve 2022/96 esas, 2022/194 karar sayılı kararının 07/04/2022 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2023 tarihli ve 94660652-105-06-15843-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2023 tarihli ve KYB- 2023/25964 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/25964 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, somut olayda suç tarihinin 17/06/2007 olduğu ve sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 06/01/2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 17/04/2016 tarihinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 06/01/2014 ile 17/04/2016 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin duracağı, bu itibarla suç tarihi olan 17/06/2007 gününden hükmün açıklanmasına ilişkin kararın verildiği 01/03/2022 tarihine kadar geçen 14 yıl 8 ay 12 günlük süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/01/2014 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suçun suç tarihi olan 17/04/2016 tarihleri arasında geçen 2 yıl 3 ay 11 günlük durma süresi çıkarıldığında, bakiye kalan 12 yıl 5 ay 1 günlük sürede 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlandığı cihetle,

dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer."

5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeyi haizdir.

3.Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

4.Hükümlünün atılı suçu 17.06.2007 tarihinde işlediği, Ankara 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/12/2013 tarihli ve 2013/373 esas, 2013/672 sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 06.01.2014 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 17.04.2016 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca zamanaşımının 06.01.2014 ilâ 17.04.2016 tarihleri arasında 2 yıl 3 ay 11 gün durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 17.04.2016 tarihinden itibaren yeniden işlediği anlaşılmakla.

17.06.2007 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 01.03.2022 tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2022 tarihli ve 2022/96 esas, 2022/194 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,