Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3296 K.2023/2725

Davacı hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 19.06.2014 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12.02.2013 tarihinde tutuklandığını, 07.05.2013 tarihinde tahliye edildiğini ve yapılan yargılama ile beraat ettiğini, haksız tutuklama nedeniyle 25.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 17.07.2014 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkili mahkemede açılmadığından yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, davanın süresi içinde açılmadığından reddi gerektiğini, davacının tutuklanmasına kendi olumsuz davranışlarıyla sebep olduğundan esas yönünden davanın reddi gerektiğini, davanın kabul edilmesine karar verilmesi halinde davacının sosyal ve ekonomik durumuna göre karar verilmesi gerektiğini, hükmedilecek tazminatın sebepsiz zenginleşmeye yol açmaması gerektiğini, öne sürmüştür.

3.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/171 Esas, 2015/509 Karar sayılı kararı ile; tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.228,84 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/171 Esas, 2015/509 Karar sayılı kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24.01.2022 tarihli ve 2020/10192 Esas, 2022/548 Karar sayılı kararı ile; davacının mağaza işletmeciliği yaptığının belirtildiği ve davacı tarafça sunulan vergi kaydının bulunduğu dikkate alınarak,

2012, 2013 ve 2014 yıllarına ilişkin olarak düzenlenen yıllık vergi beyannamelerinin onaylı birer sureti ilgili kurumdan temin edilip incelenerek maddi zararın belirlenmesi gerektiği, davacının gelirinin asgari ücret miktarından düşük olduğunun tespit edilmesi halinde ise tutuklu kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak miktarın maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerektiği ve hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğundan bahisle davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/505 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.164,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 31.03.2023 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz isteğinin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; Davanın süresinde açılmadığından reddi gerektiğine, davacı hakkında tutuklamanın haksız olmadığından davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğuna, karşı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat talebinin esasını oluşturan Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/279 Esas – 2014/122 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12.02.2013 – 07.05.2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 28.03.2014 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında mükerrer dava açılmadığı,

davacının gelir durumunun tespit edilip uzman bilirkişi raporu alınarak tutuklandığı dönemde gelirinin asgari ücretin altında olduğundan asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedildiği belirlenerek ve bozma ilamına da uyularak 2.164,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/279 Esas – 2014/122 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12.02.2013 – 07.05.2013 tarihleri arasında 84 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 28.03.2014 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A.Davalı vekilinin temyiz istemi;

1.Davanın reddi gerektiğine yönelik temyiz talebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasındaki "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." şeklindeki düzenlemeye göre; söz konusu dosyanın 28.03.2014 tarihinde kesinleştiği ve iş bu davanın da 19.06.2014 tarihinde açıldığı anlaşıldığından davalı vekilinin davanın süresinde açılmadığından reddi gerektiğine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında beraat etmiş olması nedeniyle davacı lehine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ve devamı maddelerine göre, maddi ve manevi tazminat hakkı bulunduğundan, davalı vekilinin, davacının tazminat talebinin reddi gerektiğine dair temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Davanın yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyizi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 142 inci maddesinin 2 inci fıkrasında tazminat davasının, zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinde ve eğer o yer ağır ceza mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir ağır ceza dairesi yoksa, en yakın yer ağır ceza mahkemesinde karara bağlanacağının belirtildiği, dosya içeriğine göre; davacının İstanbul ili Büyükçekmece ilçesinde oturduğundan yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna yönelik temyiz talebi yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/505 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,