Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3638 K.2025/8738

karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/3-a, 125/4 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Kanunun 136/1 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,

kararın temyiz istemi üzerine verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, hakaret suçundan verilen hükmün 7188 sayılı Kanun gereğince temyize tabi olduğu,

sehven ve maddi hata sonucu kesin nitelikte karar verildiği anlaşılmış olmakla temyiz isteminin kabulüne karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında yapılan istinaf incelemesinin tekrar yapılması gerektiğine, temyiz yoluna başvurma hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık hakkındaki ceza yargılamasını yapan hakim olan katılanı kastederek "yakın görüştüğüm ve ileride akrabalık ilişkisi kuracağım" ifadelerine yer vererek katılanın kendisine vasi olarak atanmasını talep ettiği olayda ilgili sözlerinin katılana yönelik cinsellik imalı hakaret niteliğinde olduğu , atılanı küçük düşürücü ve aşağılayıcı nitelikte olduğu kanatine varıldığı,

sanığın söz konusu hakaret eylemini kamu görevlisi olan müştekiye karşı görevinden dolayı gerçekleştirdiği ve ilgili dilekçeyi cezaevinden vermiş olması nedeniyle görevleri gereği inceleyen kişilerce görülmüş olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 125/3-a, 125/4 ve 136/1. maddelerindeki hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş, kararın temyizi üzerine verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu yönünden kararın kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş, hakaret suçu yönünden ise ilgili temyiz isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme Veya Ele Geçirme Suçundan Kurulan Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Kararın Temyizi Üzerine Yapılan İncelemede;

Yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Kanunun 136/1 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın temyiz istemi üzerine verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunun 286/2-a maddesi uyarınca,

İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanunun 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 18.01.2023 tarihli ve 2021/134 Esas, 2022/161 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün Temyizi Üzerine Yapılan İncelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Bu şekilde kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Mahkemece, sanığın, katılana hitaben söylediği kabul edilen sözlerinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,