Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3849 K.2023/2452

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2018/7104 Esas, 2023/751 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.05.2023 tarihli ve 8-2015/249979 temyiz sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İtiraza konu uyuşmazlıklar; mahkemece fikri içtima (TCK m. 44) koşullarının oluştuğu kabul edilerek kurulan hükümde, hafif olan suça (hakkı olmayan tere tecavüz) ilişkin ayrıca bir hüküm kurulmasının gerekip gerekmediği, buna bağlı olarak hafif olan suçta davaya katılmalarına karar verilen katılanlar vekilinin içtimalı hükmü temyiz hakkının olup olmadığı ve suçtan zarar gördüğü kabul edilen Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yokluğunda verilen karar adı geçen kuruma tebliğe çıkartılmadan ve ayrıca bir temyiz başvurusunun bulunmadığı bir durumda sanığın temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme sonucu CMK'nın 233, 234. maddeleri uyarınca bozma kararı verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Katılanlar ... ve ... Vekilinin Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçuna İlişkin Temyiz İsteği Hakkında Verilen Karar Verilmesine Yer Olmadığına Dair Karara ve 2863 sayılı Kanun'a aykırılık Suçuna İlişkin Temyiz İsteği Hakkında Verilen Temyiz İsteminin Reddine Dair Karara Yönelik İtiraz Açısından;

Sanık hakkında hem 2863 sayılı Kanun'a aykırılık hem de hakkı olmayan yere tecavüz suçundan dava açıldığı anlaşılmakla; sanık tarafından gerçekleştirildiği iddia olunan tek bir eylem bulunması ve 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesine göre özel norm niteliği taşıması karşısında, mahkemece sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sadece 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

B.Sanık Müdafinin 2863 sayılı Kanuna aykırılık Suçuna İlişkin Temyiz İsteği Hakkında Verilen Bozma Kararına Yönelik İtiraz Açısından;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve aynı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında dayanak gösterilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararının 18.02.2020 tarihli olduğu, ancak anılan karardan sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.2020 tarihli yukarıda dayanak gösterilen kararı ile davaya katılma hakkı bulunan kurumun davadan haberdar edilmemesi suretiyle, yoklukta yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmasından sonra, temyiz aşamasında davaya katılmasına karar verilerek hükmün esasının incelenmesinin mümkün olmadığı, hükmün suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilmesi gerektiğinden bozulması gerektiğinin belirtildiği anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (A) bendinde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KISMEN KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2018/7104 Esas, 2023/751 Karar sayılı ilamın (A) bendinde yer alan KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA ilişkin karar ile, (B) bendinde yer alan TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE İLİŞKİN KARARIN KALDIRILMASINA,