Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3873 K.2023/5389

Sanık hakkında, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 45.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28/06/2016 tarihli ve 2015/640 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul 45.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28/06/2016 tarihli ve 2015/640 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 25/10/2022 tarihli ve 2020/8926 Esas, 2022/7392 Karar sayılı ilâmıyla; basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 45.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21/02/2023 tarihli ve 2022/601 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine yapılan yargılamada basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmek suretiyle genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19-04/2023 tarihli ve sayılı, 2023/40553 onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri;

1- Sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2- Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yerel Mahkemenin Kabulü; "Olay günü Beşiktaş Sinan Paşa Caddesi üzerinde araç içinde alkol aldığı halde, trafik ekibinin kontrolünde alkollü olduğunun tespit edildiğini, bu olay nedeniyle pişman olduğunu belirtmiş, dosyada mevcut 28/10/2015 tarihli alkol tespit tutanağına göre sanığın 34 UDA 56 plaka sayılı başkasına ait araçla 1,57 promil alkollü vaziyetteyken araç kullandığının tespit edildiği, ..." belirtilmiştir.

2. Sanık, olay günü trafikte beklerken araç içerisinde bira içtiğini, yaptığından dolayı pişman olduğunu beyan etmiştir.

3. Kolluk tarafından alkolmetre ile yapılan ölçüm sonucunda ve 1.57 promil alkollü olarak trafiğe çıktığı tespit edilmiş olup alkol tespit tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

4. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın, Kararın Hukuka Aykırı Olduğuna ilişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Olay ve olgular kısmında yer verilen alkol tespit tutanağında 1.57 promil alkollü olarak trafiğe çıktığı tespit edilen sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin esas mahkemenin kabulü hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul 45.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21/02/2023 tarihli ve 2022/601 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,