Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3893 K.2025/4591

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 70/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4, 51/1-3-7-8 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz nedenleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, erteleme şartlarının olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Sanığın temyiz nedenleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sikkelerin arama neticesinde bulunmadığına, kendisinin teslim ettiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın suç işleme kastı olmadığı kanaatine varılarak beraatine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; Sanığın suça konu sikkeleri kazı ve benzeri şekilde dış alemde ele geçirmeyip aksi sabit olmayan savunmasına göre; ikamet ettiği evinde bulduğu ve üzerinde taşıdığı, müze müdürlüğüne de teslim düşüncesinin bulunmadığı, bu sebeple 3 günlük süre içerisinde müze müdürlüğüne teslim mükellefiyetine aykırılıktan bahsedilemeyeceği, eylemin gerçekleşme şekline göre sanığın suça konu sikkeleri üzerinde bulundurmak suretiyle 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesinde açıklanan suçu işlediği kanaatine varılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Olay günü şüpheli bir aracın bulunduğu yönündeki ihbar üzerine kolluk ekiplerince bahse konu mevkiiye gelindiği, sanığın sevk ve idaresindeki aracın durdurulduğu, sanık üzerinde dosya kapsamında bulunan bağımsız bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi olduğu tespit edilen 2 adet eser ele geçirildiği, sanığın savunmasında; suça konu eserleri 15 gün önce vefat eden ev arkadaşının eşyalarını toplarken bulduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın eserleri bulmak suretiyle elde ettiğini söylemesi karşısında, eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçu yönünden değerlendirilmesi gerekirken aynı Kanunun 70. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi olduğu tespit edilen eserlerin 2863 sayılı Kanun 75. maddesi gereğince müzeye teslimine karar verilmemesi,

Hukuka aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,