Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/398 K.2024/8172

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2006 tarihli ve 2006/104E., 2006/173 K. sayılı kararı ile sanık hakkında izinsiz olarak define araştırmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 64. maddesi delaletiyle 2863 sayılı Yasanın 74/2. uyarınca neticeten 10 ay hapis ve 366 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezalasının 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği,

kararın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.04.2008 tarihli ve 2007/12440 E., 2008/7335 Karar sayılı ilamı ile “5271 sayılı CMK’nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi gözetilerek,

yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunduğu” gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2008 tarih, 2008/159 Esas, 2008/225 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 2863 sayılı Yasanın 74/2, 765 sayılı TCK'nın 59/2, CMK'nın 231 maddelerinin tabik edildiği, 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği;

kararın itiraz üzerine 02.01.2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 02.05.2011 tarihinde görevi kötüye kullanma suçunu işlediği ve Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli, ve 2022/10 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve 06/05/2022 tarihinde kararın kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün açıklanmasına dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/281 E., 2022/398 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (Mülga) 765 sayılı TCK 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 18.04.2006 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren, durma süresi de hesaba katıldığında 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımının 18.08.2013 tarihinde hüküm verilmeden önce dolduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE,