Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4024 K.2025/5989

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarih, 2020/300 Esas, 2021/1676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin 17.01.2023 tarih, 2022/2443 Esas, 2023/128 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.04.2023 tarih, 2023/29345 nolu esastan ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin izinsiz inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde bulunan ve .. ilçesi .. Köyü .. koyu mevkii sahil kesiminde yapılan 09.10.2020 tarihli keşifte sahil üzerinde 02.01.2020 tarihli tespitteki 2 metre derinliğinde, 20*35 metre genişliğinde alanda kumun yerine konularak eski hale getirildiği mahkeme heyetinin bizzat yapmış olduğu gözlem ve heyete katılan bilirkişilerin 22.10.2020 tarihli raporundan aykırılığın ortadan kaldırılıp, parselin eski hale getirildiği, doğal zeminde kalıcı bir hasarın oluşmadığı gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında, 1. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki sahil kesiminde, ..

Köyü muhtarlığına ait kepçe ve kamyonlarla birden fazla kez fiziki müdahalede bulunmak suretiyle kum alması eylemi nedeniyle açılan kamu davası kapsamında, sanığın muhtar olduğu, dava konusu alanın sit alanı olduğunu veya Hazineye ait alandan izinsiz kum alımı yapılamayacağını bilmemesinin mümkün olmadığı, her ne kadar kumun yerine konularak dava konusu alanın eski hale getirildiği ve doğal zeminde kalıcı hasarın oluşmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmiş ise de; sanığın eyleminin sit alanına izinsiz fiziki ve inşai müdahale niteliğinde olduğu,

kolluk ekiplerince olay yerine gidilmesi sırasında, muhtarlığa ait kamyon kasasının dışarıya taşacak şekilde, yola dökmek suretiyle ve üzerinde örtü bulunmadan kum yüklü olduklarının tespit edilmesi ve ayrıca dinlenen tanık beyanları da dikkate alındığında, yine sahilden alınarak şahıslara verilmiş olan kumun, şahıslar tarafından inşaatta kullanılmış olması karşısında, sit alanından izinsiz alınan kumların tam manasıyla yerine ikame edildiğinden ve zeminin eski hale getirildiğinden söz edilemeyeceği gözetilmeksizin, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı o larak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,