Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4089 K.2025/1332

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacılar vekilinin davacılar murisi olan ...'nin haksız gözaltında ve tutuklu kalması nedeniyle 20.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.302,15 TL maddi, 6.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş,

bozma üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 4.195,81 TL maddi ve 6.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile, davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ve davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; davacılar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davacılar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın fazla olduğuna ve davanın reddedilmesİ gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk derece mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mardin

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/614 Esas - 2015/628 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıların murisi olan ...'nin silahlı terör örgütün üye olma suçundan 29.07.2015- 04.12.2015 tarihleri arasında 128 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.01.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıların murisi asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacılar hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı anlaşılmakla, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davacılar vekilinin ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,