Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4171 K.2023/3377

maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Esastan Reddi ile Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fethiye 5.Asliye Ceza Mahkemesinin,16/03/2022 tarihli ve 2022/112 Esas, 2022/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle mahkumiyet hükmü kurulduğu ancak sanığın süresi içerisinde itirazı üzerine hükmün kaldırılması ve dosyanın yeni esasa kaydıyla Fethiye 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/06/2022 tarihli ve 2022/282 Esas, 2022/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "sanığa isnat edilen suçun unsurları itibari ile oluşmadığından" bahisle beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21/02/2023 tarihli ve 2022/1850 Esas, 2023/260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme karşı mahalli Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17/04/2023 tarihli ve 2023/38636 sayılı, esastan ret ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi ; olay anında aracı yol ortasında bulunan sanığın, aracını bulunduğu yerden alarak park ettiğine ilişkin savunmasına itibar edilerek beraat hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın aracı yalnızca park ettiği yönündeki savunması ile aracı kullandığı toplam mesafe birlikte değerlendirildiğinde sanığın aracı park etmekten başkaca eylemi olmaması nedeniyle tarik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki beyanlarında, olay yerine kadar ... ile gitmediğini, daha sonrasında sıkıntı olmaması için aracı kenara çektiğini yalnızca bu sırada aracı kullandığını, atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Dosya içeriğinde mevcut bulunan 14/01/2021 tarihli ve 07/01/2022 tarihli CD izleme tutanaklarında, sanığın polis ekiplerinin olay yerine intikal etmesinden sonra araca binerek 50-100 metre kadar uzaklaştığı belirtilmiştir.

4.Kolluk ekiplerince alkolmetre ile yapılan ölçüm sonucu sanığın 1.43 promil alkollü olduğu saptanmıştır.

5.Sanık Oğuç Çoban'aya ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ... ve arkadaşlarının olay günü hep birlikte alkol alarak eğlendikleri, daha sonra gece vakti Turgut Özal Bulvarı ile Adnan ...

Caddesinin kesiştiği yere sanığın kullanımındaki... plaka sayılı ... ile gelerek burada durdukları, aracı yolun ortasında bıraktıktan sonra araçtan inerek birbirleri ile tartışarak bağırıp çağırmaya başladıkları, bu sesleri duyan kolluk görevlilerinin olay yerine intikal ettiği, araçta bulunanlardan ...nin ifadesinde aşırı alkollü olduğu için arka koltukta oturduğunu, aracı hiç kullanmadığını beyan ederek gece boyunca aracı sanık ...'ın kullandığını söylediği, keza dosya içerisindeki kamera kayıtlarına göre de sanığın gece saat 01:34:37'de, cadde üzerindeki park halindeki... plaka sayılı aracı alarak olay yerinden ayrıldığı,

sanığın 1,43 promilli olduğunun anlaşıldığı, kamera kayıtlarına göre aracı sanığın kullandığının sabit olduğu, belirtilmiştir.

2.Duruşma açılarak, sanık sürücünün, alkol raporu ile 14/01/2021 tarihli ve 07/01/2022 tarihli CD izleme tutanakları dikkate alınarak, alkollü vaziyette trafiğe çıktığı saptanan sanık hakkında yeniden yapılan yargılama sonucu Fethiye 5.Asliye Ceza Mahkemesinin,16/03/2022 tarihli ve 2022/112 Esas, 2022/217 Karar sayılı kararının kaldırılması ile yeniden hüküm kurulduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Fethiye 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 karar tarihli, 2014/462 E. ve 2015/27 K. sayılı 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca hükmedilen hapis cezasından çevrili 5.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyeti 05/12/2017 tarihinde kesinleşmiş olup 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, olay anında aracı yol ortasında bulunan sanığın, aracını bulunduğu yerden alarak park ettiğine ilişkin savunmasına itibar edilerek sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay günü, 1.43 promil alkollü olduğu, kollukça alkolmetre ile yapılan ölçüm sonucu saptanan sanığın, 14/01/2021 tarihli ve 07/01/2022 CD izleme tutanakları ve aşamalardaki beyanları ile sabit olduğu üzere polis ekiplerinin olay yerine intikal etmesinden sonra araca binerek 50-100 metre kadar uzaklaştığı anlaşılmakla,

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası ... kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu gözetilerek sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi'nin mahkumiyet kararı hukuka uygun olup bu yönüyle hükümde hukuka aykırılık yoktur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün A numaralı maddesinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21/02/2023 tarihli ve 2022/1850 Esas, 2023/260 Karar sayılı kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,