Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4191 K.2025/4346

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin adil yargılanma hakkının ihlali nedeniyle 2.000.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden ve 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesi kapsamında bulunmadığı ve talebin idari yargı görev alanında kaldığı değerlendirilmekle, yargı yolu bakımından görevsizliğine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Davacı şirket hakkında verilen idari para cezasının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvuru sonucu yeniden yapılan yargılama ile 15 yıl sonra iptal edildiği ve bu süre boyunca şirketin uğradığı zararın tazmin edilmesi gerektiğinden bahisle davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan ...

İl Özel İdaresi İl Encümeni'nin 15.02.2006 tarihli ve 83 sayılı kararı ile davacı şirket hakkında ruhsatlı kum çakıl ocağında ruhsat harici alanda çalışma yapıldığından bahisle 131.250,00 TL idari para cezasına hükmedildiği, anılan karara karşı yapılan itirazın Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.06.2006 tarihli ve 2006/584 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği, ret kararının kesinleşmesi üzerine yapılan başvuru sonucunda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 28.11.2017 tarihli kararı ile başvurunun kabulüne, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verildiği,

davacı şirket vekilinin talebi üzerine Tarsus 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/1442 değişik iş sayılı kararı ile idari para cezasına ilişkin İl Encümen kararının iptaline karar verildiği, davacı şirket hakkında 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri kapsamında koruma tedbiri uygulanmadığı, adil yargılanma hakkının ihlalinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının idari yargının görev alanında kaldığından bahisle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunununda koruma tedbirleri nedeniyle tazminat başlığı altında 141 ila 144. maddeleri arasında düzenleme yapıldığı, tazminat istemine ilişkin CMK'nın 141. maddesinde suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği belirtilerek tazminat istenebilecek hallerin tahdidi şekilde sıralandığı dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

davacı şirketin idari para cezasına konu işlem sebebiyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğinden bahisle maddi ve manevi tazminat isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 141. ve devamı maddelerinde tahdidi olarak sayılmış bulunan koruma tedbirlerinden olmadığı anlaşılmakla tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,